Niyet ve Akıbet Şiiri - Güven Tekin

​
​Düştüğümde elimi kendimce tuttum,
Gözyaşımı içime sessizce yuttum.
Gidenleri kalbimde bir bir uyuttum,
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Sağlık bir kuş gibi uçtu kafesten,
Geriye ne kalır kesik nefesten?
Yorulmuşum artık her tür hevesten,
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Tecrübe dediler, canımı yaktılar,
Beni dipsiz karanlığa bıraktılar.
Yalnızken uzaktan öyle baktılar,
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Sevgiye muhtaçken, bir el ararken,
Zaman saçlarıma karlar tararken,
Varlığınız artık neye yararken?
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Düşüncem intihar eşiğine vardı,
Ruhumu amansız bir sızı sardı.
O günlerde yanımda kimler vardı?
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Acımı göğsümde tek başıma ördüm,
Dünyayı körlerin gözüyle gördüm.
Bundan sonra herkese kilit mühürdüm,
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.

​Minnetim yok artık dosta düşmana,
Kimse derman olmaz bu yorgun cana.
İlahi adaleti bıraktım sona;
Herkesin yolu layığına açık olsun,
Niyeti neyse akibeti o olsun.