Niye Böyle Olduk? Şiiri - Recep Hayal

​Niye böyle olduk, ne oldu bize?
Eskiden eller el üstünde tutulurdu.
Şimdi bir yabancı düştü aramıza,
Akraba akrabaya yük sayılır oldu.

​Aynı kaptan yemek yediğimiz günler,
Gönülden gönüle giden o diller...
Sustu muhabbetler, soğudu eller,
Kardeş kardeşin kapısını çalamaz oldu.

​Büyüttü evladını, yemedi yedirdi,
Saçını saçına süpürge etti, bitirdi.
Şimdi bir köşede boynunu büktü;
Ana-baba, oğul evinde yer bulamaz oldu.

​Evler büyüdü de gönüller küçüldü,
Binalar yükseldi, insanlık süzüldü.
Sıla-i rahim denen o bağ söküldü,
Eski samimiyetler bir hayal oldu.

​Hayaloğlu der ki; dünya fani bir han,
Ne mal kalır sana, ne şan ne de şöhret olan.
Rabbim ıslah eylesin kalpleri her an,
Gönül kapılarına kilit vurulur oldu...

​Recep Hayal / Hayaloğlu