İçimdeki Yolculuk
Bir sabah uyandım, içimde bir ses,
Eskiyen duvarlara çarpıp dönen.
Ne yıldızlar söylemişti, ne de rüzgar,
Bir yol vardı içimde, sessiz ve derin.
"İhanetin Kefareti"
Yalan dolu sözlerle ömrüme düğüm attın,
Bir de kalkıp vicdandan bahsedersin,
Oysa vicdan, yalanları kaldırmaz omzuna,
Seven birini, yara bandı niyetine kullanmaz.
"İki Aşkın Kavgası"
Kadın:
Neden hep sustuğum yerde buluyorsun beni?
Sözlerim kanıyor senin dilinde,
Bir öfken var ki…
"İlk Defa"
Ben yürürdüm tek başıma,
Kimsesiz yollarda, rüzgarla savrula savrula.
Her adımda düşsem de, kalkardım yine,
Alışmıştı ayaklarım, yalnızlığa rağmen ilerlemeye.
İnadına sana kosarim
Bütün ihtimalleri aşıp kocaman sarılacağım sana,
Ne mesafeler, ne yollar durabilir aramızda,
Tüm engelleri yıkar, inadına koşarım sana,
Seninle var olan her şeyde, yeniden bulurum kendimi.
Ağladığında, canın yandığında, hayat anlamını yitirdiğinde,
düştüğünde ve çaresiz kaldığında
Tek bir kelimeye ihtiyaç duyarsın:
Annem!
Nefes almaktan mi ibaretti sadece yaşamak.
Anne gözünden sakınmaznmiydin sen beni.
El acımıyor be annem bak kızını nasıl darmaduman ettiler gördün mü.
Ölmeden mezara gömdüler anne.
senin gözünden sakindigin
bakmalara öpmelere kiyamadigin
Kaç Günde Unuttun?
Derler ki,
İt, yedi günde unuturmuş
Acıyı, düşmanlığı, yaraları…
Peki ya sen,
**Yarım Kalan Hikayeler
Kalbimin en acı kelamısın
Bir veda busesi bıraktım sonu olmayan yollar gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!