Ağladığında, canın yandığında, hayat anlamını yitirdiğinde,
düştüğünde ve çaresiz kaldığında
Tek bir kelimeye ihtiyaç duyarsın:
Annem!
Nefes almaktan mi ibaretti sadece yaşamak.
Anne gözünden sakınmaznmiydin sen beni.
El acımıyor be annem bak kızını nasıl darmaduman ettiler gördün mü.
Ölmeden mezara gömdüler anne.
senin gözünden sakindigin
bakmalara öpmelere kiyamadigin
Kaç Günde Unuttun?
Derler ki,
İt, yedi günde unuturmuş
Acıyı, düşmanlığı, yaraları…
Peki ya sen,
**Yarım Kalan Hikayeler
Kalbimin en acı kelamısın
Bir veda busesi bıraktım sonu olmayan yollar gibi,
Kalbimi Kim Duyacak?
Kalbimi paramparça eden uykusuz gecelerimin
Hesabını kim soracak sandın?
Yastığıma döktüğüm sessiz çığlıklar,
Kimseye duyuramadığım feryatlarım var.
Kalbimin sesi
kalbimin sesi sensin
kalbim kalbine değdiğinde
ritmi bozuk noktalara döndü
kalbimin ritmini değiştiren adam
Kalbimin sesi sensin
kalbim kalbine değdiğinde
ritmi bozuk noktalara döndü
kalbimin ritmini değiştiren adam
seni niye mi seviyorum
geçmişin içinde kaybolmuş beni ortaya çıkardığın için
Kalbin Aynası. 01.01. 03.11.2024
Kalp, insanın en sessiz şairi,
Her atışı bir cümle, her çırpınışı bir şiir.
Ne dil anlatabilir onu, ne de gözler,
Sadece hissedersin, derinlerde gizli bir hüzünle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!