Dört duvarın çaresizliği( yıkılmış duvarların arasında)
Benim odam dört duvar,
Ve ben, yıkılmış duvarların altında kaybolmuş bir boşluk.
Bir zamanlar umutla dolu olan bu yer,
Şimdi yalnızca sessizliğin yankılandığı bir zindan.
Dostlar Pazara Çıkmış
Dostlar pazara çıkmış,
Yüzlerinde maskeler, ellerinde teraziler,
Kim ne kadar eder, tartar olmuşlar,
Bir zamanlar ekmeğimizi bölüştüğümüz,
Dua Ettiğim Gün
Bir zamanlar nefessiz kaldığım,
Gözlerimde yanıp sönen ışığın,
Her nefeste adını sayıklarken,
Şimdi adını anmaktan korkar oldum.
En Büyük Düşman"
Ben kendimin en büyük düşmanıyım,
İyilik ettikçe kendime kötülük yaptım.
Herkese uzandım, yardım ettim,
Ama kendi ruhumu her seferinde yaktım.
ₑₙ Çₒₖ ₛₑₙᵢ ₛₑᵥdᵢₘ
En çok seni sevdim,
Kimseye vermediğim yerimdin.
Kalbimin gizli köşesinde tek misafirdin.
Adını andığımda gözlerim gülmeyi bilirdi.
⋆E͚n͚ Ço͚k͚ S͚e͚n͚ Y͚a͚k͚t͚ın͚ ⋆
・。.☄C͚a͚n͚ım͚ı .｡.:*☆
*. ⋆S͚e͚v͚g͚i͚l͚i͚. *. ⋆゜✭
Beni en çok sen yaraladın,
çünkü en çok sana inanmıştım.
Fırtınanı sessizlik
Dışarıdan sakin görünsem de
İçimde fırtınalar kopuyor, savruluyorum,
Sessizliğime aldanma sakın,
Arşa yükselmiş çığlıklarım var, duyulmuyor.
"Gece Bitmek Bilmiyor"
Gece bitmek bilmiyor, karanlık ağır,
Saatler duruyor, zaman kayıp sanki.
Gözlerim ufukta, bir ışık arar,
Ama güneş doğmak bilmiyor, baksana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!