Hayatın Sorgusu
Küçük bir beden büyüdü, yara bere içinde,
Yaşamın kuralını çözdü, ama insanı değil.
Söyle bana, neden bu kadar acımasızsın,
Neden tutmadın beni uçurumun ucunda?
Hayatın Yükü
Acının Sessizliği**
Hayat bize her şeyi öğretti,
Dışarıdan baksan mutlu sanırsın herkesi,
Ama nereden bileceksin ki
Her Defasında Yanılmak
İnsan her defasında yanılır mı, yıkılır mı?
Kendini toparladıkça, yeniden düşer mi?
Bir adım ileri gitmek isterken,
Gerçekten hep bir adım geri mi gider?
Her Gün Bir Kere Hatırlar Mısın?
Her gün bir kere hatırlar mısın beni,
Gözlerin boşluğa dalarken usulca,
Yokluğum bir esinti gibi geçer mi içinden,
Sessiz, kaybolan bir iz gibi.
**Her Nefeste Sen**
Sigaranın dumanı her nefeste,
"Sen" diye çektim içime.
Her nefesin yakıcı, her nefes zehir,
Nasıl yaktıysa ciğerlerimi,
Her Yer Karanlık anne
Anne,
Bu aralar, hep karanlık sokaklar,
İyilik ve güzellikler beklerken,
Birer birer kayıp düşen yıldızlar gibi.
İçimdeki Yolculuk
Bir sabah uyandım, içimde bir ses,
Eskiyen duvarlara çarpıp dönen.
Ne yıldızlar söylemişti, ne de rüzgar,
Bir yol vardı içimde, sessiz ve derin.
"İhanetin Kefareti"
Yalan dolu sözlerle ömrüme düğüm attın,
Bir de kalkıp vicdandan bahsedersin,
Oysa vicdan, yalanları kaldırmaz omzuna,
Seven birini, yara bandı niyetine kullanmaz.
"İki Aşkın Kavgası"
Kadın:
Neden hep sustuğum yerde buluyorsun beni?
Sözlerim kanıyor senin dilinde,
Bir öfken var ki…
"İlk Defa"
Ben yürürdüm tek başıma,
Kimsesiz yollarda, rüzgarla savrula savrula.
Her adımda düşsem de, kalkardım yine,
Alışmıştı ayaklarım, yalnızlığa rağmen ilerlemeye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!