Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Okun hedefine gölgemi serdim
Kanatsın gölgemi sana değmesin
Kül olsun varlığım senin yolunda
Fitne kurşunları cana değmesin

Fecir aydınlansın, şafak sökülsün

Öğütür yılları gam değirmeni
Bir sevdalı yüzde donar tebessüm
Kaldırmaz bu yürek onca dümeni
Hicran ateşinde yanar tebessüm

Yürek yaraları kabuk bağlarken

…Soma’da bir somun
…ak ekmek uğrunda
…can verenlere rahmet ve minnetle…

Nazarımın değdiği yerde suretin vardır
Sensizlik ağır kıştır; fırtına, tipi, kardır

Cemreler düşünce kara toprağa
Cansuyu iniyor gökten yaprağa
Bahar gelivermiş karşıki dağa
Aşkın yüreğimi yakar sürmelim

Karanlık kaybolur şafak atınca

Hakikati bulmada akıl gönüle muhtaç
Sonsuzluğun sultanı bize aguşunu aç

Hoşgörü tatilde, sevgi firarda
İnsanoğlu sağır, kör anneciğim
Bir çıkmaz yoldayız, cemiyet darda
Kahırla yaşamak zor anneciğim

Sinem alev ateş yanıyor şimdi

Hasret beni parça parça yolarken
Kalbim acı, hüzün ile dolarken
Yüzümdeki güller bir bir solarken
Sen düştün yâdıma bil Gümüşhane

Toprağında binbir umut yeşerdi

Karanlıktan ışığa akar geceler
Tutuşan gönülleri yakar geceler

Yıldızların altında canlanır mâzi
Hayalin pencereden bakar geceler

Kalbimizi yumuşat, aşkına yandır bizi
Gaflet uykularından Rabbim uyandır bizi! ...

Sonsuzluk zemzeminden içir de kandır bizi
Aç gönül gözümüzü, Rabbim uyandır bizi! ...

“Urfa, ateşin gerçek âşıkları
yakmadığı yegâne şehirdir…”

Maneviyat cevheri, yirmi dört ayar Urfa! ...
Şehrin ak aynasında Rahman’a kayar Urfa! ...