Cahildim koptum dünyadan
Düşe kalka benzim solmuş
Dostum başım, can yoldaşım
Buldum desem, bulamadım.
Kader bize hiç gülmemiş
Derdimi derdine emanet edilmeyecek
Nice padişahlar gördüm,
Hem tahtını kaybetti, hem de postunu.
Dürüstlüğü yüzünde vücut bulmuş,
Sırdaş yürekli insanların var oluşu
Ömür kısa yarınlar çok uzak,
Sen yine de sevmekten vazgeçmemelisin.
Bakarsın bir gün çok hanım bir insana rastlayabilirsin.
İnsana huzur, yaşama sevinci de, verebilir.
Aman haa, el kızı nazlı durur,
Aşka meşke dem vurmak ister,
Belki, dem tutar boyun bükersin.
Hani bir hüzün çekersin, sonra yüreğini kanatlandıran olur.
Pencerenin önünde solan çiçeğin
Kurumuş yaprağına, sözüm yok
Ben, goncasını döken lafa bakarım..
Söz olur dilden çıkar, söylenir
Gönlümün dağlarına çökerse duman
Çağlayan derelerim kurur, akmaz suyum
Gözlerim kör, terazim tartmaz bir gram altın
Gönlüme sitemim, dağa sözüm yok.
Boyasız duvarlarım var, yıkık virane
Şu gök yüzüne baktığımda neden hep sana benziyor.
Sessizliği duruşu bir yerlerden çıkıp, koşa koşa gelmiş gibiydi.
Ne zaman sevmek istesem, çetin bir kışa dönüşürdü.
Sabah olunca sevda yüküm alev alev çoğaldıkça çoğalırdı.
Ayakta durmaya zor çalışırdım.
Günler aylar bocaladım durdum.
Uzaktan uzağa biraz gamze yanak güldüğüme, bakmayın..
Buğday tarlasında tek dal samanım
Tahıl ambarında bir avuç, un kalmadı.
Duysun bu insan oğlu.
Sığamadım bir türlü, dünyaya
Her ne tarafa, döndüysem
Bir tarafıma sancılar girer
Sağ yanıma, razı gelsem
Sol yanım ziyan olur.
Annemin başıma el sürdüğü,
Öpülesi o kınalı ellerini,
Başıma bir haller gelmesin diye,
Arkamdan döktüğü suların hatırına
Okuduğu duaların zekatı üstümde, dururken
Hatır bilmez kara kışa girmeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!