Seninle bir yemeğe gittik diyelim.
İlk defa yüz yüze gelmişiz
Yemekler söylendi, sen aniden gitmen gerekti ve gittin
Ben ise senin gelmeni bekledim.
Bekledim, yemekler soğudu lokanta dolup boşaldı
Garsonların gözü hep bizim masanın üzerinde
Yine demir sürgülü kapılar kapanırken
Hasret kokan üç beş türkü dilimde
Bir nefeslik hayal kurup ta, sana gelmek vardı.
Öyle rahatlık canımıza değmezdi, pek işte
Karanlık düşünce geceye
Gözlerimin içine bakarken
Sessiz sakin gülüşürdün
Rengin, bahara yeni çıkmış
Mor bir kuzuya dönerdi
Arada kaybolur
Dönüp çıkıp gelirdin.
Geçersem bir gün sevda sokağından
Kapatma perdeni gülümse bana.
Gidiyorsam mahşer,i huzura.
Kar fırtına bahane peygamber gülüne.
Koşarsan arkamdan hüzünle bakarsın.
Kem sözlerden uzak ve kendi yalnızlığıyla, sonuna kadar yaşamak isteyen ve ihtiyaç duyan bir tek yürek.
Şiir :
İnsanın duygu selidir. ruhunu okşar ve incitmez.
Heybesine ne dolduysa onu yazar, yazdıkça yazası gelir.
Arada !
Nefesime nefes kattığım
Girip, düşününce huzur bulduğum
Duvarları beni gülümseten, viranemdi.
Bak !
Gittiğin o geceyi hiç unutmazdım ki
Sandım karlı dağlar üzerime çöküyor
Şafak söküp ortalık biraz, aydınlanınca
Yine o baş ağrısıyla uyandığımı farkettim
Kar olsaydım çoktan erimiştim
Gecenin hüznüne kapattım kendimi
Farzet ki,
Bir yeldim, yüreğine dokundum geçtim, sen sadece hissettin.
Ya, bir ölümlü cinayete kurban gittim
Sonra da yok oldum..
.
sen’den önce,
bazen dertlenir.
bazı zaman ağlardım
öyle hesapsız güldüğümde, pek olmazdı.
bir parça kirli hasır yeterdi.
başımı yere koyunca.öylece uyur kalırdım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!