Kalem kırık, kader kara,
Zaman sırdır, mazi yara.
Asır geçer, haşir sora,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Araf'tadır garip insan,
Hicran olmuş ona vatan.
Beşer şaşar her bir zaman,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Kâbe insanda, insan şaşkın,
Tevhid suskun, ârif kırgın.
Günah aranır dört bir yanın,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Hakikati dışta arar,
Kendi özüne bir kez varmaz.
Nefis dağını aşamaz,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Sercani der, sır insanda,
Arif olan gezer candan.
Hak bir iken bunca kavga,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!