Hayatın yolunda bir iz, bir patika
Ömür kervanında bilinmeyen son.
Günler bir rehberdir, yıl ise yoldaş,
Geceler suskundu, arzular ve telaş.
🌟💙🌟💙
Yıllar geçer, nice hatıralar saklar,
Yol türküleri kederli, hüzün taşır özünde
Dertlidir, acıdır gurbete çıkınca o yollar
Ayrılıklarda kar yağar yollarına, gidenin
Boynu bükük kalırlar ardında ki gönüller
🌟💙🌟💙
Güller açar, ne zaman ansam o hayalini
Umut denen illet,
çıkıp gitti damardan,
Yerine kurşun gibi
ağır bir hiç oturdu.
Güneş bile süzülür
Unutamayacaksın biliyorum; birlikte yaşadıklarımızı
Hatıralarımızı, sesimi, yazdıklarımı, kırgınlıklarımızı
Unutamayacaksın özledikçe hatırladıkça üzüleceksin
Bir şeyler yapmak isteyeceksin umutların tükenecek
Şevkin kırılacak, direncin kırılacak sana kırıldığım gibi
Ne olursan ol, nebi olsan da nafile
Koca bir fırtına, harlanan bir volkan
Ruhun bedenden ayrılınca anlarsın
Emaren kaybolur toprak olacaksın.
***
Altınla ört kendini, gümüşle beze,
Ben toprağın koynunda uyanan bir canım
Açılmış ellerde dua, yüreğimde sevgi var.
Bir buğday başağı gibi boy verirken gölgeler,
Her meltem serinlik, yağmurda bereket var.
🌟💙🌟💙
Çıplak ayaklarla gezdim sılanın yollarını,
Derlermiş ki ben gamsız, kedersizin biriyim
Ah benim tebessümü eksik olmayan yanım
Ruhum savaş sonrası arkada kalan yer gibi
Nice incinmiş kırgınlıklarım, var bedenimde
Bir tebessümle perdelediklerim boş vermişliğim
Ruhum çökmüş bir bedenin içine
Hayata, yaşama küsmüşçesine.
Yığılmışım sanki yarı cansız içime.
Köhne bir mahzene girmiş gibiyim
Karanlık bir zindan dünya gözüme
Hafızam, hayalinin neferi olmuş,
Gizlice sızmış gecemin koynuna.
Karanlıkta parlayan bir ışık sanki…
Bir sevda değil de gökyüzüm sandım,
Bulut, bulut özlemlerinle örttün beni.
Genç iken ölümü hep uzak bilirdim kendime
Oysa ne fidanlar dikiliyormuş kara toprağa
Ne üzere halk oldun derlerse o kutsal kelime
Yaşarken gaflete ile İslam olduğumu unuttum
Üç günlük dünya der dururuz ya her kelam da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!