Erken bir travmanın oğlusun
Adımlarını atıyorsun, amaçsız
Umutsuzluk çölünde
Kaderin bu sen
Bir başınalığı yaşıyorsun
Erken bir travmanın oğlusun
Dünya bir meme başı sen
Ondan kabuslar içiyorsun
Cehennem adlı bir kenar mahallede
Ölü adamlar büyütüyorsun
Ruhundaki boşluğu bitmeyen
Kompulsiyonlarla dolduruyorsun
Nefesinde bir karabasan oturuyor
Hiç titremiş miydi böyle James Parkinson? Deniyor, hiçbir şeye tutunamıyorsun
Düşler kırık cam parçaları zihninde
Hayallerin yok, gerçekler taşıyorsun
Dünya bir meme başı sen
Ondan kabuslar içiyorsun
Erken bir acının oğlusun
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 02:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!