Felaket Şiiri - Hamdi Oruç

Felaket

Şairlik Nuha felaket olan bulut
Yusufun düştüğü kuyu
Bu kuyu Zelihaya çıkar mı bilmem
Şairliğim ol gülden yana
Bin Yakuptan kaçarım bir Zeliha için
Şairlik sinsi felaket...oldu bana
Bozulmaz felaketin büyüsü yaz çiz okut
Nuha felaket oldu bulut...

Şairliğim ol gülden yana
Kara kara toprağa yakışır
Ay-yıldız nurdan yana
Ezan için gül için
Kavga yakışır insana
Felaketi oldu şiirleri
Şair seviyordu çiçeklerini
Gökler yıldızlarını
Anneler çocuklarını
Felaketi oldu çocukları

Eğri ağaç uzun yaşar düz ağacı kereste ederler
Eğriliği mi sevsem...

Felaketi oldu çobana sürüsü
Bahçeye çiçekleri...
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Seni ayaklarımın altına alır çiğnerim
Ne verdin bana
ev mi verdin
Köy mü verdin
Şairlik

Elim kuru dal
Meyvesiz dal
Ne mevve
Ne bal
Felaketim olma yeter

Büyüğe saygıymış yok bende der şair
Aşağılığı büyüklüğünden çok İbrahim olmayanın
Tükür geç yüzüne
Felaketim olmasın yeter
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Geceyi yıldız yıldız deler sesim var der şair
Şairlik böyle birşey
Bilinmesen de olur
Felaketim olma yeter

Ayak parmak kaşıntısından kurtuldum
Şairlikten kurtulamadım
Kanserli hücre gibi birşey
Şairlik bir hainlik cana...
Felaketim olmasın yeter
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Dili kopasıcalar
"Bir kahır dağı gönlüm"...
Şair olmak böyle bir şey bende
Veya ahir zamanda...
Alın vereyim...
Sizin olsun bundan böyle.
Felaketim olmasın yeter
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Allah bilsin yeter
Kahır dağısın şair
Yolcuların uğramadığı
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Boş bir odayı aydınlatan bir mumdu şairlik
Mum yandı kurtulmak için suskunluğundan
Yan kurtul suskunluğundan şair demek boş oldu
Şairlik sinsi felaket...oldu bana

Hamdi Oruç