İnsanlar yaşayacaklarından korkuyorlar, garanticiler genelde. Oysa neyin garantisi var ki yaşamda?
Kaybetmeyi düşünürsem ne anlamı var kazanmanın,
Yürek sızılarımı kazandıklarımla dindirdim hep.
Kaybetme korkusu olmadan kazanmaya çalıştım.
Hem kendim, hem kazandıklarım değerli oldu;
notalar da ağlar
hüzünlü şarkılarda
ve hatırlarsın
yutkunursun her tınıda
gözlerinle birlikte
kalbin de ağlar
Sormuşlardı çocukken
bir gözün daha olsa
nerende olsun isterdin?
Düşündüm cevap verdim
İlk aklıma geleni söyledim
Üçüncü göz heyecanıyla
"Her şeyi zamana bırak, zaman halleder."
Ya halledemezse?
Zaman suçlu!
Halbuki;
Suçlanan zamanlar,
Şeytana prim verilen zamanlardır.
Yere değdiğinde kirlenmiyor ki yağmur,
kirlenmiş yağıyor üstümüze,
içimize…
Bizden çıkanlar dönüyor ya geriye.
İşte öyle bir şey yağmur,
Hani umutlarınız vardır
güne, geceye, geleceğe
ve insana dair...
Hani vicdanlı diye düşünmüş
bana yapmaz, demişsinizdir de
insanımsılar işte,
Çocuk,
merak edip bakar sümüğünün
ve kakasının tadına...
Ancak büyüdüğünde anlar ki,
aynen hayat gibiymiş:
Tatlı, tuzlu vee...
Ve… Yıllar geçti, uzun yıllar…
Bir ömür geçti; ne sevinçler, ne kederler, ne mutluluklar yaşadım, ne dertler…
Kimi zaman volkanlar gibi patladım yakıcı, kimi zaman fırtınalar gibi estim, dağıttım ortalığı kattım toz dumana. Coştum hırçın dalgalar gibi, vurdum kıyılarıma…
Hayatın bana getirdikleriyle hep savaştım; bazen sevgiyle, bazen de kızgınlıkla kıyasıya savaştım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!