Neşet Ertaş Şiirleri - Şair Neşet Ertaş

Kurusa fidanın güllerin solsa
Göynümde solmayan gülümsün benim
Yaprakların gazel olsa dökülse
Daha taze fidan dalımsın benim

Ağarsa saçların belin bükülse

Mecnun gibi dolaşıyom çöllerde çöllerde
Hayat beni gezdiriyo yel gibi
Ah eder ağlarım gurbet ellerde ellerde
Durmaz akar gözüm yaşı sel gibi

Bir güzelin mecnunuyum evelden

Bu dünyada yok değilsin
Varsın Mevlana Mevlana
Sen cümlemizin gönlüne
Yarsın Mevlana Mevlana

Gerçekler dünyada ölmez

Hapishanelere attım postumu
Kaybettim yarenimi dostumu
Bütün ahbaplarım bana küstü mü

Yandım mapushane senin elinden
Kurtulaydım gardiyanın dilinden

Cennette yuvanı kurdun
Yeni yuvan kutlu olsun
Yeni dünyanı da gördün
Yeni yuvan kutlu olsun
Ömür boyu mutlu olsun

Sevda olmasaydı da
Gönüle dolmasaydı
Dünya neye yarardı da
Güzeli olmasaydı

Nar tanesi tanesi de

Naz eyleme bana n'olur
Naz'ına gurban olduğum
Bakışların canım alır
Gözüne gurban olduğum
Canım gurban olsun sana
Gel görüyüm gana gana

Gönül arzeyliyor dostu görmeyi
Engel bırakmıyo buna ne dersin
Eller beğenmezken balı hurmayı
Evdeki tükenen una ne dersin

Kimisi dünyada muradın almış

Nedir bu başımda bu sevda nedir of
Yandım ataşana ben kaç senedir
Sevdiğim derman sendedir
Derdimin dermanın ver de öyle git

Gönül mecnun olup çölde geziyo

Zaman sana uymaz boşa çalışma
Gel gardaş zamana uymasını bil
El aklıynan gezip boşa dolaşma
Gel gardaş zamana uymasını bil
Dost dost dost dost dost
Biraz da kendine gelmesini bil