Neriman Gök Şiirleri - Şair Neriman Gök

Hayatın tozlu raflarından indirilmiş gençliğim ... Bir yanım bahar , bir yanım hazan ... Neredesin be hey dost .. Gel ... Gel de , avutalım çocukluğumuzu ...

Neriman Gök
31.10.2014

Sigaramı yakmış, ufka doğru dalmışım...
Kahvem elimde, anılar zihnimde...
Dostlar gelmiş aklıma, bir de çocukluğum,
Gülümsemeyle ağlama arasında yokluğum....

"Geceye müebbet, gündüze hasret" kaldığımız demdeyiz... Bilmem ki , biz nerede , kimdeyiz ?

(gündüz/gece)

31.3.2018

Hayat denilen tozlu yolları
Yürüdüm annem, yürüdüm bir bir
Ben ki dost bildim, cihanı-canı
Yanıldım annem, yanıldım bir bir

Avutmaz oldu sensiz anılar

Vefasızlardan vefa bekleyecek kadar naçar değilim....

Bu şehre yağmur yağıyor
Yüreğime Sen !
Sokak sokak , cadde cadde
Islanıyor kaldırımlar
Evlerin ışıkları yanıp sönüyor
Hafif bir fırtına , ıslık çalıyor

Vakit dardı .. Ve mevsim sonbahar ... Anılar düştü aklıma , yazarım sabaha kadar ...

Vakit dardı ... Ve mevsim kış ... Ve ağaçlar ... ve toprak ... kar'dan gelinliğini giymiş üstüne , sarıp sarmalamış ..

Neriman Gök
31.10.2014

Vakit dardı ... Ve mevsim hicaz... Sararıp solmaktaydı ömür , hergün daha da biraz ...

Vakit dardı ... Ve mevsim hazan ... Yenileniyordu ömür , hergün sil baştan ...

Neriman Gök
31.10.2014

Ben de konuşmayı bilirdim elbet... Sözcüklerimin havada asılı kalacağını, faili meçhule gideceğini bilmeseydim....

Susunca ay kararıyor
Konuşunca güneş kaçıyor
İnsanoğlu böyle işte
Nerede konuşulur
Nerede susulur
Bilmiyor