Neriman Gök Şiirleri - Şair Neriman Gök

Ağladım sabaha kadar bu gece yine
Biten umutlarıma ve de kendime
Bu isyanım niyedir ya da kimlere
Öfkem sadece aklıma ve de kendime
Sabrım da tükendi, geleceğim de

Ey vefasızım
Ey canımın yongası
Nerelerdesin?

Kim bilir kimdesin,
Hangi yaban eldesin

Viran oldu gönül senin elinden
Sevdayı ateşe atmam gerekir
Yaralıdır yürek senin dilinden
Usulca sinenden gitmem gerekir

Vefasızım, yarim, kırıyor beni

Yokluğunda,
Üşümüş ve buz kesmişti kalbim. Bir o kadar da yandı ciğerim. Kaya diplerinde aramıştım aşkını. Ben sadece seni değil, güneşimi de yitirmiştim.


Yokluğunda,
Çöllerde kaybolan benliğimi aradım yıllarca. Bir serap görmüş gibi koştukça koştum, bulduğumu sandıkça beni, yine kaybettim.

Adı yok sana yazdığım şiirlerin
Boyasız işte yaptığım resimlerin
Ne siluetin ne de sözlerin
Adı yok bende kalan sensizliğin

Adı yok gülümsemeyen dudaklarda

Gözlerimi kapatıp hayallere dalarım
Yeşillikler içinde sana doğru koşarım
Açarım kollarımı, sar diye beni yar
Umudum oldun benim, aradım diyar diyar.

Sabah olup kalkınca günaydın derim sana

Kırlaşmış saçlarında
Yılların izleri var
Alnın, yüzün kırışmış
Kederin gölgesi var

Dudaktan dökülsede

Gittin gözlerimden çok uzaklara
Bittin kalbimdeki en ücralarda
Umutlarla tutunmuştum sana oysa
Yalanlara gözyummuştum zamansızca

Gittin gözlerimden çok uzaklara

Bu son selamım sana
İster al, ister alma
Hüzün akşamlarını
İster sar, ister sarma

Gördüğüm rüyaları

Gündoğdu haberler gelir oldu
Analar feryada boğuldu kaldı
Vatan için oniki şehit verildi
Şehidim, Mehmedim, Yavrum gidiyor.

Acı haber ulaştı tek tek evlere