Neriman Gök Şiirleri - Şair Neriman Gök

Caddeler boş, sokaklar boş
Hayallerim soldu, hüzünlü sarhoş
Bir nağra atsam gelir misin?
Bekledim seni... Nerelerdesin?

Bir ses ver artık, hayatta mısın?

Sevgimi boşluğa atıp da gittin
Hasreti yollara katıp da gittin
Gözümden yaş olup akıp da gittin
Derdimi bilmeyen yari neyleyim

Umudumu tüketip kaçıp da gittin

Yanar,
Gün yanar, gece yanar
Zirvedeki dağ gibi
Gönlümün içi yanar.

Bilirmisin ki kalp, bir Elif miktarınca bile düşünmeden sever... Cennet, gözlerinde yudumlanan ab-ı hayattır.. Adım adım koşarken sevdaya, çırpınışlarıdır nazlı nazlı.. Hayat, Seninle anlamlaşır, Sensizlik ıssızlıktır...

Belirsizlik içinde bir gün müydü bugün? Yoksa, aslında her noktasına, her anına, her saniyesine kadar önceden bilinen, reenkarnasyon içeren bir gün müydü?

Tarih sanki tekerrürden ibaret gibi... Bir Nisan akşamında daha, hüzünlüyüm... Odamdayım, oturmuşum tek başıma... Radyoda Volkan Konak, "kendim ettim, kendim buldum"... Ben aslında pek de bir şey yapmamıştım, evet, yapmamıştım... Mesela, yalana başvurmamıştım... Sevgi sözcükleri söyleyip kandırmamıştım... Olduğum gibi davranmış, olduğum gibi yaşamıştım hayatı... Hayat!

Hayat! Sen ne dersen de, ben dolu dolu yaşıyorum Seni... Yaşayacağım ömrüm yettiğince de...

Ağlama bebeğim
Ağlama meleğim
Gülünecek az şey kalsada Dünya'da
Ağlama bebeğim.
Doğduğundan beri ağlıyorsun
Yetmedi mi artık?

Geçmişi andım da , aklıma düştü
Karşıma oturdu , ah o gençliğim
Yüzünde tebessüm, dilinde türkü
Elini omzuma , attı gençliğim

Gözleri yeşildi, saçları kumral

AŞK...

Benim yolum AŞK yoludur
Yaradan'dır benim AŞKIM
Hangi fani gaf doludur
Yaradan'dır benim AŞKIM...

Vakit dardı ... Ve mevsim ... Adsız !
Ömür dediğin üç gün , o da kanatsız..

Ecel gelince bedene , neylesin ad'sız
Rabbim bırakma bizleri inşallah "dua"sız ...

Ben sana ağlamadım... Karanlık gecelerde sığındım yokluğunun boşluğuna... Ve hüzünler biriktirdim gelecek adına dünlerin karanlığına...

Ben sana ağlamadım... Bir umut ışığıyda belki yüreğinde yaktığım kandiller... Bir umut ışığında düş gördüğüm uykusuzluk emareleriydi belkide biriktirdiğim mutluluk çıkınımda...

Ben sana ağlamadım... Yitip gittiğin karanlık sokakların tenhalarıydı hüzünlendiren belkide beni... Bir kaldırım kenarında kıvrılıp yatan, kimsesiz, çaresiz bir aşktı yüreğimi burkan...