Neresinden başlasam ki ?
Çocukluk nöbetimizdi elimizden giden
Her insan gibi bende doğarken ağlamışım,
Ekmeğe salça sürüp, derelerde oynamışım.
Bisiklet almak için, günlerce uyumamış
Çelik çömlek, beştaş oyun derken
Hiç kumbaramda param olmamış
Benimde annem babam kardeşlerim vardı
Neresinden başlasam Ki ?
Aslında, bizim sevdamız fakirin gömlek yakasına benzer.
Sen, gömlek yakasında bir gül
Ben, hep "ter" olmuşum
Neresinden tutup, kıvırsan kıvır
"Kir" olur damlamışım.
Neresinden başlasam ki?
Biz seninle aynı iklimde büyümedik ki ?
Sen, baharı belerken
Ben, gazele meftun olmuşum
Sen, ağlarken, anne
Ben, ana söylerdim
Sen, annesinin kuzusu
Ben, kölesi olmuştum.
Neresinden başlasam ki?
Biz seninle yağmurlarda bile eşit ıslanmadık ki,
Sen, yağmurlarda kaçıp eve şemsiyeye sığındın
Ben, dağda tarlada ıslanmışım
Sen, pembe severdin
Ben, bulduğumu giyerdim.
Sen, sümüğünü mendile silerdin
Ben, koluma sürerdim.
Neresinden başlasam ki?
Biz seninle iki ayrı insan doğmuşuz
Sen, rüzgar olup dünyayı gezmişsin.
Ben, köy hayatına dalmışım
Sen, gök yüzüne bakıp kar yağacak derken
Benim ayak parmaklarım donarmış
Sen, üzülsen biraz, hemen ağlar mısın
Benim canım çıksa susarmışım..
Söylemem o ki ?
Senin yaşadığın hayat hikayenle
Benim yaşadığım hayat çok farklı
Ben, acılarla boğuşurken
Sen, acıları romanlardan okuyordun.
Nihat Kuruyer 3
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 10:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (4)