Ne çok sözler vardı dilimin ucunda, söyleyemediğim
Ne çok insanlar gördüm yalan dünyada,
Hiç mi hiç, anlayamadığım
Ne çok canlar tanıdım hayatta, kelli felli
Kaf dağından su içerlerdi.
Şimdi, hepsi yalana döndü.
Bu aralar,
Huzuru mahşerde aramaya koyulmuştuk
Bir haller oldu, bahçemizdeki güllere
Gönlümüze tuz biber basanlar oldu
Ne adı belli, ne de sanı
Yalancı bir bahara döndürdüler.
Sonra da.
Vedamızı sunmuştuk bütün sevdalara
Gönlümüzde kabuk tutan yaralar kalmıştı
Hem canımızdan, söküp attık
Hem de gönlümüzden.
Kalan olursa da, mahşere kalsın.
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 18:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




kutluyorum
Nihat Bey.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (3)