Nefesimi kestin Şiiri - Hamza Caymaz

Seni Nefesım sandım
Sen Benım nefesımı kestin
Sevgimi nefrete çevirdin
Şimdi mutlumusun
Eskisi gibi gülüyormusun
Diyormusun ben bu adama
Çektirdim oyuncak gibi
Oynadım duygularıyla
Sevgısıyle aşkıyla
Belkide hiç aklının ucuna bile gelmıyorum
Kimbilir
Ben seni yüreğimle sevdim
Herkese kör sana tutukluydum
Çünkü seni sevdim
Sana sevdalandım
Sen ise bu sevmeyi
İki dudak arası sandın
Benı bu halimle bırakıp
Sırtını döndun kahkalara devam ettın
Bu aşkı bu sevdayı nefrete çevirdin
Sen Benım nefesımdın nefesımı kestin
Artık sen benim Nefesım degıl nefretımsın
Bunca zaman körmüşüm
Çünkü kör kütük aşıktım sana
Beni bir gün olsun anlamadın içimdeki
Sana olan yangını sana olan bakışımı
Hep görmezden geldin
Olsun olsun Buda bana ders olsun
Çok güzel öğrettin
Şimdi ne hayal kuracak nede düşünecek
Hiç bir şey birakmadın
Benide aşkımıda hiçe saydın
Şimdi kor ataşta yansamda zıyan olsamda
Dönüşü olmayan bir yolu sectın
Bu yüzden dıyorum vede haykırıyorum
Sen benim nefesimdin nefesımı kestin
Şimdi artık nefretımsın
Elbet bu günlerde geçecek gozyaşlarım dınecek
Elbet nefes alacağım elbet ferahlığa kavuşacağım
Ama o nefes ferahlık senden değil
Senden gelen bır selamın bile olmasın
Çünkü sana nefretle bakar nefretle nefes alırım
Sana karşi bakışlarım bile nefret olacak
Bundan sonra sen benim sadece nefretimsın nefretim

Delinin biri HAMZA CAYMAZ
12/03/2026