Nefes almak ıstıyorum Şiiri - Deniz Köybaşı

Bir süredir fark ediyorum…
Yorulan bedenim değilmiş, ruhummuş.
İnsan bazen kimseye küsmüyor, kimseyi suçlamıyor.
Sadece içinde biriken seslerden yoruluyor.
Kalabalıkların ortasında bile sessiz kalmak istiyor.
Bir telefon çalmasın, bir kapı çalınmasın,
kimse Neyin var? diye sormasın istiyor.
Çünkü bazı soruların cevabı olmuyor.

Biraz yalnız kalmak
Biraz gökyüzüne bakmak
Biraz rüzgârı dinlemek
Belki de insanın en çok ihtiyacı olan şey bunlar.

Kimse beni iyileştirsin istemiyorum.
Kimse yükümü omuzlasın da istemiyorum.
Benim sadece kendime ihtiyacım var.
Kendime dönebileceğim kadar sessizliğe…
İçimde kaybettiğim o sesi yeniden duyabileceğim kadar huzura…

Belki de bütün mesele bu.
Hayattan kaçmak değil…
Kendime yeniden kavuşmak.
Ve o güne kadar…
Sadece biraz nefes almak istiyorum.**