Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Gözlerim kollarında kapansaydı bu gece
Herkese bin bir umut getiren gün
Benim için doğmasaydı
Karanlıkta kalsaydım.

(alpay,sensizliğimin şarkısı)

iyi oluyor diyorum bu sana
iyi oluyor
sevmek senin neyine eşek herif

insanlar yaşamakla o kadar meşgul ki hiç kimse kafasını kaldırıp etrafında ne olup bittiğine bakmıyor; kimse kimsenin umrunda değil...acılara da sevinçlere de ortaklığımız üç beş süslü püslü sözden öte gitmiyor:

umuf...şıv! ...moooov lüm, kefgıbıl! ! ! ! ! ! ! !

sevmeden önce düşünürsünüz siz:
insanlar ne der,yaşı yaşıma uygun mu,ailesi karşı çıkar mı,
bizimkiler onay verir mi diye,

canınız ölmek ister,ölmeden önce düşünürsünüz:
geride bıraktıklarımın canı yanar,intihar günah ama diye,

hiç içmediğiniz kadar içmek,geçici bir sarhoşluğun çalkantılı sularında sanrılarla dolu bir boğulma anını istersiniz ama ne büyük lanettir ki bu yine düşünürsünüz:
içmek haram ama

değişmek istersiniz,düşünürsünüz;
zamana uymak istersiniz,düşünürsünüz....
hasılı hep düşünürsünüz..

Düşünmek tartmaktır,düşünmek caymaya eğilimli olmaktır.
O yüzden ben düşünmem...severim,ölürüm,içerim...
bilirim ki düşünürsem vaz geçerim.

'herkes gider mi / her şey biter mi? '

süzülüp gidiyorum işte
bela olmadan
yoluna çıkmadan
hesap filan sormadan
incitmeden
acıtmadan...

bütün ezgilerin sustuğu duraktayım.

gördüm
tanıdım
sevdim
ve kaybettim.

ben senin gül bahçende oyunlarıyla mutlu
ve affedilmeyi çok seven yaramaz bir çocuğum...

gece ses seda kesilince
gel
bir başka dünyayı müjdeler gibi