Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Adam sevdiği kadına kavuşmuş evlenmişti daha üç aylık evlilerdi adamın üzerine bir cinayet yıkılır
bütün çabasına rağmen aklayamaz kendini
25 yıl hüküm giyer
bahtsız eşi düzenli olarak ziyaretine gidip gelmektedir
bir gün adam eşine cananım der çok güzel ve gençsin beni bekleme
kendine yeni bir hayat kur
ve artık görüşüme gelme der
orada hapishane yönetimine talimat verir
kadın seni bekleyeceğim der haykırır adam karısına dönerek buradan çıktığımda evimin önünden geçeceğim eğer kapının önünde ki çınar ağacına yazmanı asmış isen beni beklediğini anlayacak kapına dayanacağım hayır eğer ağaçta yazman yoksa bir yabancı gibi çekip gideceğim sokağımdan ve hayatından der
yıllar yılları kovalar 25 yıl geçer adam çıkar hapishaneden elinde bavulu evine doğru yürür mahallesine yaklaşınca dizleri titremeye başlar
sokakları bir bir arşınlarken aklında bir tek şey vardı o yazma bir yabancı gibi gitmekte vardı tabi
ve evine yaklaşmıştır o son sokağı döndükten sonra çınar ağacı karşısında belirecekti adam adımlarını küçültüp yürümeye devam etti
sokağın sonu ayağını dibine kadar geldi bir adım sonra açığa erecekti 25 yıllık belirsizlik yorgun bedenine büyük bir cesaret yükleyerek o adımı attı
karşısında o çınar ağacı ve çınar ağacına asılı bir yerine 25 yazma görür ...

uyku
bana neden uğramıyorsun

yeşiline doyamamış sarı bir yaprağım

iyiyim

Uyuyan bir insanın yaşam belirtisi yüzde üçtür
O halde
Uyku ölüme uzanmaktır

Zulüf dokülmüş yuze amman :)

Yaşadıklarının üzerine cümleler devirmektir

Neşet Ertaş dinleyince yaşlı sanıyorlar

Ekmek ve şeker arasında ki ilişkiyim
Gibi değilim
Çocuğum

Hala aynı ve hep