Yüreğime seni alıyorum Ne desem şiir oluyor Ben seni seviyorum Kalem şairlik sanıyor Gözlerin düşüyor aklıma birden Ömrümce üşüyenlerime ateşler yürüyor Ben sen diyorum Susuyor hüzzam makamında besteler Seni seviyorum Gölüme kuşlar konuyor Cıvıldıyor sessizliğim Göğüme sular doluyor Işıklar yağıyor düşlerime Başım dönemeçlerde İçim bi hoş oluyor işte................................
Son çağla şirelendi Son beyaz kirlendi Mavi yoktu zaten Son kırmızı soldu Gök kayboldu Son yaprak düştü son rüzgarın koynuna En son yağmur en son defa öptü toprağı Son bahar gitti Son kuş göçtü buralardan Kıtlık vurdu kıyıya Deniz kurak Hayal limansız Düşler ırakta Son söz bitti Son ses sustu yürekte Son gün doğdu Son şafak söktü İlk ve SEN aşkımda İlksiz ne sonlar yaşadım Sensiz senler ortasında Senden son bir umuda kaldım Gel son nefesimde ol Git son nefesim.................................
En son ne zaman sevdin Ne zaman? Ruhun kasvetinden arınıp Gökkuşagı rengine büründü Ne zaman? Tabiatı aşkla içine çekip Duygularını yeşile nazır yaşadın Ne zaman? Gözlerin güneşle yarışıp Dört mevsim bahara uyandın Söylesene sen en son Ne zaman? Karanlıgın gölgesinden kaçıp Yüregini yürege yoldaş yaptın? ......................
'eğer bir gün uğrarsan sol göğsümün altındaki kente, hüzünlü bir sesle; buralar bir zamanlar hep benimdi.' diyeceksin kendine...............................
Anlamam o kadar incesini.
Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte...................
Ve bir sabah gelirsin
Günışığıyla birlikte odama...
Nergiz mi kokar o an
gül mü...? anlamam...
Karma karışık bir bahar kokusu..
Dolar ciğerlerime..
Bir şarkı mırıldanırım...
Günaydınıma,
Günüme,
Gün ışığıma...
Hoş geldin der yüreğim sevinçle,
Hoş geldin...
Gülün beyazına,
menekşenin moruna
Sarıp özlemimi.....................................
Şair katildir;
Vurarak değil yazarak öldürür...........................
İçimde kıyametler kopsa da,
ben baharıyım yarınlarımın.
Çiçek açarım her kışın ardından........................
Yüreğime seni alıyorum
Ne desem şiir oluyor
Ben seni seviyorum
Kalem şairlik sanıyor
Gözlerin düşüyor aklıma birden
Ömrümce üşüyenlerime ateşler yürüyor
Ben sen diyorum
Susuyor hüzzam makamında besteler
Seni seviyorum
Gölüme kuşlar konuyor
Cıvıldıyor sessizliğim
Göğüme sular doluyor
Işıklar yağıyor düşlerime
Başım dönemeçlerde
İçim bi hoş oluyor işte................................
Güçlü olmaktan başka
Hiçbir seçeneğinin kalmayacağı ana kadar,
Ne kadar güçlü olduğunu bilemezsin................................
Son çağla şirelendi
Son beyaz kirlendi
Mavi yoktu zaten
Son kırmızı soldu
Gök kayboldu
Son yaprak düştü son rüzgarın koynuna
En son yağmur en son defa öptü toprağı
Son bahar gitti
Son kuş göçtü buralardan
Kıtlık vurdu kıyıya
Deniz kurak
Hayal limansız
Düşler ırakta
Son söz bitti
Son ses sustu yürekte
Son gün doğdu
Son şafak söktü
İlk ve SEN aşkımda
İlksiz ne sonlar yaşadım
Sensiz senler ortasında
Senden son bir umuda kaldım
Gel son nefesimde ol
Git son nefesim.................................
En son ne zaman sevdin
Ne zaman?
Ruhun kasvetinden arınıp
Gökkuşagı rengine büründü
Ne zaman?
Tabiatı aşkla içine çekip
Duygularını yeşile nazır yaşadın
Ne zaman?
Gözlerin güneşle yarışıp
Dört mevsim bahara uyandın
Söylesene sen en son
Ne zaman?
Karanlıgın gölgesinden kaçıp
Yüregini yürege yoldaş yaptın? ......................
'eğer bir gün uğrarsan sol göğsümün
altındaki kente,
hüzünlü bir sesle; buralar bir
zamanlar hep benimdi.' diyeceksin kendine...............................
aslında annem seni anlatır
dururmuş çocukluğumda
meğer her masala
seni anlatarak başlarmış
bir varmış bir yokmuş...............................