Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ürkek geziyorum
Sahil boyu
Martılar çığlık çığlığa
İçimdeki ses onlarda hayat buluyor sanki....
Sanki
Yüreğimde bir martı
Ama mutluluktan değil avazı
Deniz kirli kalbim de öyle
Nefretle tanıştım
Dün

" Yataktan kalkar kalkmaz
Ayağıma can kırıkları batıyor inanır mısın
Saati kurmayı unutmuşum yine.
Sesinle uyanmanın alışkanlığı bunlar..
Gömleğim ütülü değil bu kez.
Az kirlenmişlerden giyiyorum..
Ya tamam uzatma
Senin kabahatin değil..
Hem üstümde ceket var
Belli olmaz sensizliğim......"

'' Savaş bitti mi diye sordu ..
Bitti dedim ..
Sen mi çekildin savaştan ..
Savaş mı bitti dedi ..
Benden başka savaşan yoktu ..
Ben çekilince bitti ..
Devam ediyosa da bir yerlerde ..
Ben Orada Değilim .."

"La ilahe illallah"
Diyen biri hakkında
hiç kimse yorum yapamaz
Eleştiremez sorgulayamaz...
Herkes kendi imanını sorgulasın...

Seyda Muhammed konyevi ( k s )

Günler güz yaprakları gibi
birer birer dökülürken ayaklarımın dibine,
ben her gece karanlığa dikip gözlerimi
senin aydınlığını bekledim.
Sen yoktun...

Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında.
Her köşeyi her parkı her ağacı ezberledim. sevdaya bulanmış her kaldırım taşında
senin adını aradım.
... Sen yoktun...

Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı.
Her bir hücremin acısını
ta yüreğimde hissederken
beni enkazın altından çekip alacak elini aradım.. Sen yoktun..

Özlem şarkılarını ezberledim
.kimini bağıra bağıra kimini fısıltıyla söyledim.karanlığa haykırdım hasretimi.
Sesimi duyacaksın diye bekledim.
Sen yoktun...

Senden gelecek bir tek haberi bekledim.
Saatler asırlar gibiydi, geçmek bilmedi.
Çalan her telefonu
yüreğimin deli bir çağlayana dönen
atışlarıyla açtım.
Senden başka duyduğum her seste
hep aynı hayal kırıklığını yaşadım.
Onlar beni duymak istiyordu,
bense seni.
Sen yoktun...

Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına uzattım her gece.
Bir an önce sabah olsun diye
uykunun beni çekip almasını istedim.
Olmadı!
Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan. Kaç gece
merdivendeki ayak seslerini dinledim,
gelen sensindir diye.
Sen yoktun...

- 2-
Her yağmurla birlikte
hüzün de yağdı bu kentin üzerine.
Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için.
Beni ıslatan yağmur olmadı.
Ben senin özleminle
sırılsıklamdım her mevsim.
Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek.
Uzun kıştan sonra
gelmez dediğim
göçmen kuşların dönüşünü gördüm.
Sen yoktun...
. Bir trenden inersin sandım.
Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım.
Ya da yolculuklara vurdum kendimi.
Kimsenin uğramadığı köylere,a
dı duyulmamış kasabalara gittim.
Senden bir iz aradım.
Sen yoktun...

Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim bekleyişlerimi.
Hep sensiz gemiler geçti limanlardan.
Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim. Sen yoktun..

Gözümden bir tek damla yaş akmadı.
Onlar sana aitti sana kalmalıydı.
Kimselere söyleyemedim acılarımı.
Bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım. Nice fırtınalar koptu yüreğimde.
Dalgalar dövdü hayallerimi.
Sığınacak bir liman, yaslanacak bir omuz aradım. İçimi dökecek bir insan aradım.
Sen yoktun...

Her gece ay paramparça oldu.
Her gece yıldızlar birer birer düştü sokaklara. Yıldızları saçına takıp gelmeni bekledim
ve bir güneş gibi doğup aydınlatmanı bekledim bu kapkara dünyamı.
SEN YOKTUN..................

" Faili meçhul değildir aşk
Senin gözlerinde bir ölümdür.
Gidişinle,
Bir viraneye dönse de yüreğim.
Sahipsiz değildir asla bu mezar
Keops ve Kefren'i kıskandıracak kadar büyük
İçinde senin adın gömülüdür........."

:" Aşk dostluğa sormuş. Ben varken sen ne işe yararsın?
Dostluk cevap vermiş ;
sen yokken ben senin akıttığın gözyaşlarını silerim....".

" Düşündüm
Kötü insanlar yüzünden
İyi insan olmaktan vazgeçilir mi? "

“Uyandım baktım ki sabah olmuş.
Ah! Ne umutlar doğmuş içime...
Sevinçle haykırdım gökyüzüne.
Günaydın
Günaydın mahalleye,
Köşedeki muhallebiciye,
Sokaktaki simitçiye...
Günaydın dostluğun ve bir lokma ekmeğin kıymetini bilene...
Denize, güneşe...
İyiliğe, güzelliğe...
Sevgiyle,
Günaydın!
Aynı göğün altında yaşayan herkese..."