kendi sürekliliğimizden emin olmadığımız için, hükmedebildiğimiz bazı şeylere bir süreklilik kazandırarak, hayatla daha derin bağlar kurmamıza yarıyor olan bir şey olabilir...
yoktur artık yanında; ama yine de varlığını hissedersin, hissetmek istersin. onunla yaşadığın, paylaştığın anları hatırlarsın, zaten hiç aklından gitmez ki o anlar. hep gözünün önünden şerit gibi geçip giderler. kokusunu yolda yürürken olmadık bir anda duyumsarsın, sesi kulağında çınlar, etrafına bakarsın acaba o mu diye; ama yoktur ki o artık. senden çok uzaklardadır. özlersin, hem de o kadar çok özlersin ki her anın ondan uzakta ama onunladır. işte o anda kafanın içinde çalmaya başlayan veganın güzel şarkısıdır.
jason newsted in bir roportajda biz led zeppelin ya da black sabbath gibi asla unutulmayacak ve hep dinlenilecek bir grubuz dedigi zamanlarindaki gaziyla yaptigini dusundugum inanilmaz guzellikteki sarki. bir cok insan icin bir donemin simgesi olan sarkilardan biridir ayrica. o zaman yasanilanlarin guzelligi ve bir daha yasanilmayacak olmasi artik acitir ama guzeldir hatirlamak bile...bu sarki bunu en iyi yasatanlardan biridir.
tam 'her halde bu şarkı bitti' diye düşünürken muhteşem bir solo ile geri dönen insanı derin, daha derin düşüncelere iten, mutlu eden, heyecanlandıran, ümidini kıran, üzen, şarkı.
varlıkla bezenmiş. yokluğu ise herhangi bir yanılgıya ters düşer. kurgusu böyledir bunun, bir izm olarak bu noktada kendini fesheder. affedelim gitsin...
narsist kimselerin en büyük sorunu kendilerini baskalarinin yerine koyamamalari ve kimseyi sevememeleridir. bu nedenle icten ve sicak iliskiler kuramazlar. kendilerine guvenirler ve baska hic kimseyi onemsemezler. bu nedenle cevrelerindeki insanlarin duygusal enerjilerini tuketirler
narsist olduklarını her fırsatta dile getirmekten çekinmeyen insan gürûhu... bu gibilere narsizmin psikolojide 'davranış bozuklukları' altında incelendiğini söylemeniz de kâr etmez...cümlelerinin büyük çoğunluğu 1.tekil kişiyle başlar falan*...
kendi sürekliliğimizden emin olmadığımız için, hükmedebildiğimiz bazı şeylere bir süreklilik kazandırarak, hayatla daha derin bağlar kurmamıza yarıyor olan bir şey olabilir...
yoktur artık yanında; ama yine de varlığını hissedersin, hissetmek istersin. onunla yaşadığın, paylaştığın anları hatırlarsın, zaten hiç aklından gitmez ki o anlar. hep gözünün önünden şerit gibi geçip giderler. kokusunu yolda yürürken olmadık bir anda duyumsarsın, sesi kulağında çınlar, etrafına bakarsın acaba o mu diye; ama yoktur ki o artık. senden çok uzaklardadır. özlersin, hem de o kadar çok özlersin ki her anın ondan uzakta ama onunladır. işte o anda kafanın içinde çalmaya başlayan veganın güzel şarkısıdır.
aldanmaktır
jason newsted in bir roportajda biz led zeppelin ya da black sabbath gibi asla unutulmayacak ve hep dinlenilecek bir grubuz dedigi zamanlarindaki gaziyla yaptigini dusundugum inanilmaz guzellikteki sarki. bir cok insan icin bir donemin simgesi olan sarkilardan biridir ayrica. o zaman yasanilanlarin guzelligi ve bir daha yasanilmayacak olmasi artik acitir ama guzeldir hatirlamak bile...bu sarki bunu en iyi yasatanlardan biridir.
tam 'her halde bu şarkı bitti' diye düşünürken muhteşem bir solo ile geri dönen insanı derin, daha derin düşüncelere iten, mutlu eden, heyecanlandıran, ümidini kıran, üzen, şarkı.
acıdan kaçmanın aksine acının sırrı saklıdır özünde.
varlıkla bezenmiş. yokluğu ise herhangi bir yanılgıya ters düşer. kurgusu böyledir bunun, bir izm olarak bu noktada kendini fesheder. affedelim gitsin...
narsist kimselerin en büyük sorunu kendilerini baskalarinin yerine koyamamalari ve kimseyi sevememeleridir. bu nedenle icten ve sicak iliskiler kuramazlar. kendilerine guvenirler ve baska hic kimseyi onemsemezler. bu nedenle cevrelerindeki insanlarin duygusal enerjilerini tuketirler
narsist olduklarını her fırsatta dile getirmekten çekinmeyen insan gürûhu... bu gibilere narsizmin psikolojide 'davranış bozuklukları' altında incelendiğini söylemeniz de kâr etmez...cümlelerinin büyük çoğunluğu 1.tekil kişiyle başlar falan*...
yanilgi icinde olmak..kendini bilmezlik..