yanızdım ben hep kendi gezegenimde,yıldızların aldatıcı parlaklığını izlerdim saatlerce,hepsi birbirinr benzerdi her gece hepsi birbirine benzerdi. ben hep uzaklara bakardım bir kuyruklu Yıldız bekledim hep o okadar hızlı geçerdi ki O dokunamazdım bile.. sonra yoruldum beklemekten kuyruklu yıldızı,yıldızlerı seyretmektende sonra bir fısıltı duydum dedilerki kuyruklu yıldız o yıldızların arasında gidip bulmalıyım onu dedim,bende bir yıldız oldum sıradan bi yıldız aralarına karışıverdim. bütün yıldızlara tek tek onu sordum her yıldız farklı bi şeyler anlattı bana ve her yıldız çok farklıydı birbirinden yakınlaştıkça oysaki uzaktan hepside aynı gözüküyordu. tek tek dolaşmaya başlaadım yıldızları kimi hikayelerle anlattı onu bana kimi şiirlerlerle tarif etti kimi kendi kuyruklu yıdızından bahsetti bulamıyordum bir türlü,bazen bir yıldız ona benzer gibi oluyrdu ama diyer geceye kadar kayıp gidiveriyordu bir gece başka bir yıldız gördüm kuyruklu yıldıza dokunduğunu ama onu elinden kaçırdığını anlatıyordu
meraklanmıştım anlatsaana dedim nasıldı rengi kokusu tadı nereye gitti o başka bir yıldıza gitti dedi o artık başka bir yıldızın hayır dedim yalan söylüyorsun o başka bir yıldızın olamz onu ben bulmalıyım onlar birbirlerinin değil zaten dedi sadece birlikteler o aslında benim yıldızım.. güldüm seninolsa senin yanında olurdu hani nerde ddim tüm ışıklarını kıstı ters ters baktı bana uzaklaştım. aramaya devam ettim ama bulamadım.. öfkeli yıldızla karşılaştım tekrar..aceba haaksızlıkmı etmiştim ona özür diledim..ve bana onu anlatmasını istedim önce kızdı sonra anlatmaya başladı anlattı anlattı anlattı o anlattıkça ben öğrendim,o anlattıkça ben daha çok sevdim sordum sordum sordum daha fazlasını istedm dahadaa faazlasını
o ssusmuştu bu kadar dedi baaşka anlatılacak bişey yok ben artık onun gezegeninde değilim onun yansıması burda benimle hani nerde dedim..? bırak gitsin dedim bıraak gitsin ne işi var burdaa sonra kendi me güldüm o olmaz dedi zamanı geldiğinde ben bırakacam onu
kıskanıyormuydum yoksa ama neden o kuyruklu yıldız değldiki o her gece bana kendi yıldızını anlatıyordu sonra bana neden bu kadar yakınsın dedim bana ona benziyorsun bana onu hatırlatıyorsun dedi kızmıştım üzülmüştüm ben o değildim olamazdım da sonra onu kıskandığımı farkettim, söylemek istedim söyleyemedim her defasında birazdaha yaklaşıyordum ona
o kızardıkça acısından ben çekiyordum sancısını
kızdıkça ssusuyordum,sustukça kızıyor o birazdahaa yaklaaşıyordu bana sanki dokunsa kuyruklu yıldız olacaktık birlikte evet anlamıştım kuyruklu yıldızlar nadirdi kimse onları uzun süre göremezdi çünkü kuyruklu yıldızı oluşturan kuyruk ve yıldızdı
biz pek çok gece birlikteydik nekadar çok yaklaşırsak o kadar çok parlıyorduk sanki sonra bir gece hızla çarptık birbirimize okadar uzağa savruldukki bulamadık birbirimizi bir süre
ben onu ararken etrafımaa kuyruklu yıldızlar dolmuştu hepsi en parlak en güzel olduklarını söyüyorlardı her yaklaştığımdan uzaklaşıyordum hepsi sahte yıldızlardı,oluşturamıyordk kuyruklu yıldızı dokunmak istemiyordum hiçbirine sadece yaklaşıyordum sadece hatırlamak istiyordum,öfkeli yıldızı umudumu kesmiştim artık onu bazen görüyordum ama bana o kadar uzaktıki yaklaşamıyordum
sonra bir gece bulutların çoştuğu yağmurların yğdğı bir gece puslanan gözlerimle ona benzeyen bir yıldız gördüm o olsaydı dokunamıyacaktım,o değil dedim kendime nasıl olsa o değil yanına gittim ılık serin bir ruzgar esti sanki gölgesi düştü üzerime şüphenin soramadım beni unutmuştu besbelli,ona benziyordu onca zanmanın hasreti süzzülüveriyordu sanki yanaklarımdan sonra birden sen kimsin dedi bana ben bi kuyruklu yıldız aryorum dedim benim bildiğim bir tane vardı dedi hiç sevmezdim..! ! omusun dedi oyum dedim.sesim titreyerek
neden geldin dedi bilmiyordum dedim sen olduğunu hem merak ediyorum neden kaşların çatık bana anlatmadı hiçbişey,kaybol dedi sadece kaybol ve sonra tekrar sonra bir daha.... ben yanılmıştım kuyruklu yıldız yoktu inanmıyordum artık kuyruklu yıldızların varlığına ben asla bir kuyruklu yıldız olamıyacaktımn... geri döndüm gezegenime
şimdi bütün yıldızlar birbirine benzemiyor artık bütün yıldızlar sadece ona benzziyor........
Okan BAYÜLGEN ni................ Yıllardır ekran arkasındada olsa onu gördüğüm an bacaklarım yerden kesiliyo...daha önce hiçbi ünlüye bunları hissetmemiştim...bu benim ilk plotonik aşkım oldu işte...
okan bayülgen bana önce insan beyninin büyüklüğünü ve bölesi zeki insanların hala ar olabileceğini çağrıştırıyor....Okan:=Büyük beyin.... Ben onu ancak bu şekilde ifade edebilirim....Sonra aşk diyebilirim...bu zamana kadar plotonik aşk yaşamamıştım ve bunu yaşatan gene okan oldu bana :))))
Herşey demek aşk demek
yani sen
sevgilim memetim...)
aşkımın adı...o benim herşeyim artık herkes duysun ve bana kimse bulaşmasın
mehmet SENİ ÇOK SEVİYORUM SEVGOLOOOM
Sadece bu şiiri......................
KUyruklu yıLDIZ
yanızdım ben hep kendi gezegenimde,yıldızların aldatıcı parlaklığını
izlerdim saatlerce,hepsi birbirinr benzerdi
her gece hepsi birbirine benzerdi.
ben hep uzaklara bakardım bir kuyruklu Yıldız bekledim hep
o okadar hızlı geçerdi ki O dokunamazdım bile..
sonra yoruldum beklemekten kuyruklu yıldızı,yıldızlerı seyretmektende sonra bir fısıltı duydum
dedilerki kuyruklu yıldız o yıldızların arasında
gidip bulmalıyım onu dedim,bende bir yıldız oldum
sıradan bi yıldız aralarına karışıverdim.
bütün yıldızlara tek tek onu sordum
her yıldız farklı bi şeyler anlattı bana
ve her yıldız çok farklıydı birbirinden yakınlaştıkça
oysaki uzaktan hepside aynı gözüküyordu.
tek tek dolaşmaya başlaadım yıldızları
kimi hikayelerle anlattı onu bana
kimi şiirlerlerle tarif etti
kimi kendi kuyruklu yıdızından bahsetti
bulamıyordum bir türlü,bazen bir yıldız ona benzer gibi oluyrdu
ama diyer geceye kadar kayıp gidiveriyordu
bir gece başka bir yıldız gördüm
kuyruklu yıldıza dokunduğunu ama onu elinden kaçırdığını anlatıyordu
meraklanmıştım anlatsaana dedim nasıldı rengi kokusu tadı
nereye gitti
o başka bir yıldıza gitti dedi o artık başka bir yıldızın
hayır dedim yalan söylüyorsun o başka bir yıldızın olamz
onu ben bulmalıyım
onlar birbirlerinin değil zaten dedi sadece birlikteler
o aslında benim yıldızım..
güldüm seninolsa senin yanında olurdu hani nerde ddim
tüm ışıklarını kıstı ters ters baktı bana uzaklaştım.
aramaya devam ettim ama bulamadım..
öfkeli yıldızla karşılaştım tekrar..aceba haaksızlıkmı etmiştim ona
özür diledim..ve bana onu anlatmasını istedim
önce kızdı sonra anlatmaya başladı
anlattı anlattı anlattı
o anlattıkça ben öğrendim,o anlattıkça ben daha çok sevdim
sordum sordum sordum
daha fazlasını istedm dahadaa faazlasını
o ssusmuştu bu kadar dedi baaşka anlatılacak bişey yok
ben artık onun gezegeninde değilim
onun yansıması burda benimle
hani nerde dedim..?
bırak gitsin dedim bıraak gitsin ne işi var burdaa
sonra kendi me güldüm
o olmaz dedi zamanı geldiğinde ben bırakacam onu
kıskanıyormuydum yoksa ama neden o kuyruklu yıldız değldiki
o her gece bana kendi yıldızını anlatıyordu
sonra bana neden bu kadar yakınsın dedim
bana ona benziyorsun bana onu hatırlatıyorsun dedi
kızmıştım üzülmüştüm ben o değildim olamazdım da
sonra onu kıskandığımı farkettim,
söylemek istedim söyleyemedim
her defasında birazdaha yaklaşıyordum ona
o kızardıkça acısından ben çekiyordum sancısını
kızdıkça ssusuyordum,sustukça kızıyor
o birazdahaa yaklaaşıyordu bana
sanki dokunsa kuyruklu yıldız olacaktık birlikte
evet anlamıştım kuyruklu yıldızlar nadirdi
kimse onları uzun süre göremezdi
çünkü kuyruklu yıldızı oluşturan kuyruk ve yıldızdı
biz pek çok gece birlikteydik nekadar çok yaklaşırsak
o kadar çok parlıyorduk sanki
sonra bir gece hızla çarptık birbirimize
okadar uzağa savruldukki bulamadık birbirimizi bir süre
ben onu ararken etrafımaa kuyruklu yıldızlar dolmuştu
hepsi en parlak en güzel olduklarını söyüyorlardı
her yaklaştığımdan uzaklaşıyordum
hepsi sahte yıldızlardı,oluşturamıyordk kuyruklu yıldızı
dokunmak istemiyordum hiçbirine sadece yaklaşıyordum
sadece hatırlamak istiyordum,öfkeli yıldızı
umudumu kesmiştim artık onu bazen görüyordum
ama bana o kadar uzaktıki yaklaşamıyordum
sonra bir gece bulutların çoştuğu yağmurların yğdğı bir gece
puslanan gözlerimle ona benzeyen bir yıldız gördüm
o olsaydı dokunamıyacaktım,o değil dedim kendime nasıl olsa o değil
yanına gittim ılık serin bir ruzgar esti
sanki gölgesi düştü üzerime şüphenin soramadım
beni unutmuştu besbelli,ona benziyordu
onca zanmanın hasreti süzzülüveriyordu sanki yanaklarımdan
sonra birden sen kimsin dedi bana
ben bi kuyruklu yıldız aryorum dedim
benim bildiğim bir tane vardı dedi hiç sevmezdim..! !
omusun dedi
oyum dedim.sesim titreyerek
neden geldin dedi bilmiyordum dedim sen olduğunu
hem merak ediyorum neden kaşların çatık bana
anlatmadı hiçbişey,kaybol dedi sadece kaybol
ve sonra tekrar sonra bir daha....
ben yanılmıştım kuyruklu yıldız yoktu
inanmıyordum artık kuyruklu yıldızların varlığına
ben asla bir kuyruklu yıldız olamıyacaktımn...
geri döndüm gezegenime
şimdi bütün yıldızlar birbirine benzemiyor artık
bütün yıldızlar sadece ona benzziyor........
Okan BAYÜLGEN ni................
Yıllardır ekran arkasındada olsa onu gördüğüm an bacaklarım yerden kesiliyo...daha önce hiçbi ünlüye bunları hissetmemiştim...bu benim ilk plotonik aşkım oldu işte...
aşkımın baş harfi olduğu için bana direk onu anımsatıyor.M harfine bayılıyorum
ailem
aşkım
kitap
dizi biraz açma ama kerem cem izletiyor işte.... :))
elbetteki AHMET KAYAyı çağrıştırıyor...
bence her yeni gün acemiliğe uyanıyoruz....çünkü hergeçen gün diğerinden farklı şeler oluyor ve yeni şelerde de acemiliğimizi gösteriyoruz :)
okan bayülgen bana önce insan beyninin büyüklüğünü ve bölesi zeki insanların hala ar olabileceğini çağrıştırıyor....Okan:=Büyük beyin....
Ben onu ancak bu şekilde ifade edebilirim....Sonra aşk diyebilirim...bu zamana kadar plotonik aşk yaşamamıştım ve bunu yaşatan gene okan oldu bana :))))