Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Rüzgâr saçlarına değdiğinde dünya biraz daha yetim kaldı.
Bir ağaç gibi bekledim seni, köklerim hasrete bağlı.
Sevda dedikleri şey esen her rüzgârda yeniden yeşeren
içimizdeki kırık dal.

Şiir
Şarkı
Sinema

Çok çok iyi..
Unuttuğum bir hissi hatırladım.
Meğer bazı sözler insanın içine bırakılan küçük ışıklarmış.

Yalan yok..

Gül Den
Bana doğru bakıldığında görünen en güzel şey, bende olan değil de senden bana yansıyan olurdu. Çünkü insanın gözünde sevdiği birinin bıraktığı izden daha güzel bir manzara yoktur.

İçimde kimsenin bilmediği bir şehir taşırım,
Sokaklarında eski yağmurlar, yeni umutlar vardır.
Beni tanımak isteyen geceye baksın;
Çünkü en gerçek hâlim biraz karanlıkta parlar.

İyiliğin kıyısında, yorgunluğun gölgesinde oturuyorum diyelim.. oturduğum yerde seni görünce mutlu oldum Güldencim.:)))

Ya sen nasılsın?

.. gitmeliyim.
Ama nereye?
Nereye kaçabilirdi ki insan o kalbi içinde taşırken.

Bazı insanlar hayata girmez; insanın içinde zaten eksik olan bir yeri tamamlamak için gelir.

Canım sevgilim…
Sen, hayatın kalabalığında bana ayrılmış sessiz bir limansın.
Herkes bir şeyler anlatırken, ben senin susuşunda bile kendime ait bir cümle buluyorum.
Gözlerin, yorulduğum günlerin akşamına doğan bir ışık gibi.
Seni sevmek, bir kalbin içinde kendime ait bir yer bulabilmekmiş.
Ve ben, en çok da sende kendim olmayı sevdim.

?si=4lo-4FtkXFfhrDM1