Çığlıklarıma boğulmuş kağıtlar Kederime dayanmıyor kalemim bile Yıldızları unutmuş gülüyor kör alem Evrene gömülse de tüm güneşler Karanlık yine göz bebekleri Soğuk yine avuçlarım...
Fikirleri kime faydası var ki diye düşünmeden ortaya koymak; durgun bir göle küçük bir taş atarak sonsuza kadar devam edecek bir dalga yaratmaya benzer. Fikirlerin kimi, ne zaman etkileyeceğini bilemezsiniz.
Arkandan her bakakaldığımda
Çakılır gölgem ardıma
Zaman durur...
Yalnızlık kudurur...
Dolar gözlerim boş avuçlarıma
Kalbim, adımların silinmiş kaldırımlara kırılır.
Tutulur deniz mavilerde
Dalgalar martılara,
Damlalar bulutlara,
Mey, içinden kopan notalarda burkulur...
Pertev nedir bilir misin nazım?
Doğar o kalbinden bir insanın
Ancak mavisinin göğsünde batan
Kıp kızıl bir güneştir...
Çığlıklarıma boğulmuş kağıtlar
Kederime dayanmıyor kalemim bile
Yıldızları unutmuş gülüyor kör alem
Evrene gömülse de tüm güneşler
Karanlık yine göz bebekleri
Soğuk yine avuçlarım...
Fikirleri kime faydası var ki diye düşünmeden ortaya koymak; durgun bir göle küçük bir taş atarak sonsuza kadar devam edecek bir dalga yaratmaya benzer. Fikirlerin kimi, ne zaman etkileyeceğini bilemezsiniz.