Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Kendimizin eleştirel ontolojisi, kesinlikle bir teori, bir doktrin, hatta biriken kalıcı bir bilgi gövdesi olarak değil; bir tutum, bir ethos, olduğumuz şeyin eleştirisinin aynı anda hem bize dayatılan sınırların tarihsel analizi hem de bunların ötesine geçme olasılığına dair bir deney olduğu felsefi bir yaşam olarak düşünülmelidir.

Doğanın seslerine insanın iradesi eklenince müzik ortaya çıkar. İyi ki de çıkar.

Affetmek, gereksiz bir yükü taşımaya çalışmaktan vazgeçmektir.

Platon’a göre tam anlamıyla bilmek insan tabiatı için mümkün değildir. Gerekçelendirilmiş bir doğru inanca sahip olmak ve bunu zayıf inançlardan ayırmak ise mümkündür.

Kapitalizmin itici gücü karınca ile ağustos böceği hikayesidir.

Rene Descartes: Temiz bir zihinle, mantığımı kullanarak hakikati bulurum.
John Locke: Ancak kazık yiye yiye bulursun hakikati.

İspanya’nın Barcelona kentinde binalar denize diktir. Yani denizden karaya ve iç kesimlere doğru uzun koridorlar oluşturulmuştur ki tüm şehir o deniz havasını solusun! Böyle bir aklı, böyle bir mimariyi, böyle bir empatiyi üçüncü dünya ülkelerinde görmek mümkün değildir.

Derin yoksulluk, kuşaktan kuşağa aktarılan yoksulluktur. Yoksulluğun kronikleşmesi, kaçınılmaz hale gelmesi durumudur.

Mesele yoksulluğu bitirmek değil önlemektir.

İç dünyasında ne tür çatışmalar olduğunu bilmeyenler, dış dünyalarını iyi bir şekilde kuramazlar.