İllede kahve olacak diyorsunuz yani ;)) Az şekerli bir türk kahvesi fena olmazdı Ama şuan bulunduğum yerde içme şansım yok Canımda çekti nolcak şimdi ;))
Bugün güzel bir gün olsun Küçük hayaller bari gerçeğe dönsün Hiç olmazsa azalsın dertler Birgün sedece birgün gülsün doya sıya herkes O gün bugün olsun
Çocukken yazdığım şiirler geliyor aklıma Kelebekler, çiçekler, ağaçlar ve kuşlar
Kelebeklerin ömrünün çok kısa olduğunu öğrendiğimde Ölüm gerçeğini yazmaya başladım Çiçekler soluyormuş ve güller dikenliymiş bilmiyordum Önce ağaçları öldürdüm Daha çabuk kirlensin diye dünya Sonra kuşları vurdum Masumluğumu kaybetmek için
Adını şiir koydum Her ayıbımı örtmesi için kelimelerimin Aşkı bahane ettim Ne varsa sevgiye dair beceremediğim..
Uzun uzun anlattı hemde kaçkez Sus diyemedim, Gözlerime bakarken Eğdim başımı yere doğru Gülümsedim bıyık altından Ahhh dostum ahh Senin sarmaya çalıştığın yerden Biz kaç kere kırıldık...
Benim için tiryakilik olayı çay
Kahve keyif ara sıra
Demli çay kadar kesmiyor kahve
Ata kızı bu kadar kahve sevgisi
Tütünsüz olmaz
İnşallah yoktur diye temmeni ediyorum :))
Not: beni sev yoksa üzülürsün ağlarsın
İllede kahve olacak diyorsunuz yani ;))
Az şekerli bir türk kahvesi fena olmazdı
Ama şuan bulunduğum yerde içme şansım yok
Canımda çekti nolcak şimdi ;))
Bugün güzel bir gün olsun
Küçük hayaller bari gerçeğe dönsün
Hiç olmazsa azalsın dertler
Birgün sedece birgün gülsün doya sıya herkes
O gün bugün olsun
Tuzlu kelimeler konuşup
Bir bardak soğuk susmak vardı
Baharı bekleyen kumrular gibi
Hep azıcık bir umut
Daha çok yalnızlık
Dünyadaki herkes için her hangi birisin
Ama her hangi biri için dünyalara değersin
Boşuna bekleyip bakma yollara
Gelmez zalim gelmeyecek unuttu seni
Yanağından düşen gözyaşlarını
Silmez silmeyecek unuttu seni
Bir anda inandın kandın sözüne
Toz pembe göründü herşey gözüne
Gözünden düşse de birgün yüzüne
Gülmez gülmeyecek unuttu seni
Hasretin deryasında kaybolduğunu
Her gece ağlayıp kahrolduğunu
Sevdası uğruna mahvolduğunu
Bilmez bilmeyecek unutttu seni
Koparıp atamazsın candır canında
Dolaşır sevdadır aşktır kanında
Çok istersin onu bir gün, bir gün yanında
Kalmaz kalmayacak unuttu seni
Sibel karabaş
Çocukken yazdığım şiirler geliyor aklıma
Kelebekler, çiçekler, ağaçlar ve kuşlar
Kelebeklerin ömrünün çok kısa olduğunu öğrendiğimde
Ölüm gerçeğini yazmaya başladım
Çiçekler soluyormuş ve güller dikenliymiş bilmiyordum
Önce ağaçları öldürdüm
Daha çabuk kirlensin diye dünya
Sonra kuşları vurdum
Masumluğumu kaybetmek için
Adını şiir koydum
Her ayıbımı örtmesi için kelimelerimin
Aşkı bahane ettim
Ne varsa sevgiye dair beceremediğim..
Uzun uzun anlattı hemde kaçkez
Sus diyemedim,
Gözlerime bakarken
Eğdim başımı yere doğru
Gülümsedim bıyık altından
Ahhh dostum ahh
Senin sarmaya çalıştığın yerden
Biz kaç kere kırıldık...