Kültür Sanat Edebiyat Şiir

  • yara bere içinde olmak (kalmak)03.03.2023 - 17:54

  • karşıyım03.03.2023 - 13:06

  • vera03.03.2023 - 01:15

  • ilhan irem03.03.2023 - 01:04

  • acemi balık03.03.2023 - 00:57

    https://pin.it/6SdGAvu

  • iktifa etmekle yetinmek03.03.2023 - 00:55

  • kıraç03.03.2023 - 00:47

  • incitmek03.03.2023 - 00:43

    .
    ...
    .....
    her gece saat yârimde,
    içimde bir çiçek silkelenir;
    ve çiçek polenleri,
    duyulabilen yegane ses olan nefesimin sığındığı genzimi yakarken,

    o gamzeli cin ali koşarak saatleri geri alır,
    ve kendine yalan söylemeyi sever,
    kızçelerin ip atladığı gibi bir rahatlıkla…,

    masal bulamacı işte;
    her gece saat tam yârimde,
    bir şiir;
    cibinliğini çeker paravanın arkasında
    ve son dizesini yazmadan,
    kendine koşar yalın ayaklarıyla…,

    ki yazgıları ortak ve bir noktaya bakan gözlerde,
    hani; karları erimeye yüz tutmuş bir korunun,
    ağaç dalları arasından süzülen,
    o solgun gün ışığı hüzmesi altındaki,
    kamaşıklıkla...,

    kırk yamalı paltosuna bürünmüş ve,
    yuva sıcaklığından geçmiş bir evsizin,
    bağrı yufkalığınca,
    üşümek isteyerek…,

    sonra;
    sayıklamalar kesilir\ayıklanır,
    düşün o hayra yoracak yerleri,
    geriye kalan kâbuslarından…,

    her gece saat yârimde,
    usulca sarılıp kendime,
    her mahluk gibi,
    içimdeki hep aynı afacan kul iştiyakıyla,
    uyuya kalırım,

    acaba bu gecemi ki vuslat sorusu kalbimde…,

  • incitmek03.03.2023 - 00:42

    .
    ...
    .....
    her gece saat yârimde,
    içimde bir çiçek silkelenir;
    ve çiçek polenleri,
    duyulabilen yegane ses olan nefesimin sığındığı genzimi yakarken,

    o gamzeli cin ali koşarak saatleri geri alır,
    ve kendine yalan söylemeyi sever,
    kızçelerin ip atladığı gibi bir rahatlıkla…,

    masal bulamacı işte;
    her gece saat tam yârimde,
    bir şiir;
    cibinliğini çeker paravanın arkasında
    ve son dizesini yazmadan,
    kendine koşar yalın ayaklarıyla…,

    ki yazgıları ortak ve bir noktaya bakan gözlerde,
    hani; karları erimeye yüz tutmuş bir korunun,
    ağaç dalları arasından süzülen,
    o solgun gün ışığı hüzmesi altındaki,
    kamaşıklıkla...,

    kırk yamalı paltosuna bürünmüş ve,
    yuva sıcaklığından geçmiş bir evsizin,
    bağrı yufkalığınca,
    üşümek isteyerek…,

    sonra;
    sayıklamalar kesilir\ayıklanır,
    düşün o hayra yoracak yerleri,
    geriye kalan kâbuslarından…,

    her gece saat yârimde,
    usulca sarılıp kendime,
    her mahluk gibi,
    içimdeki hep aynı afacan kul iştiyakıyla,
    uyuya kalırım,

    acaba bu gecemi ki vuslat sorusu kalbimde…,

  • nedir bölümünü ansiklopedi sanmak03.03.2023 - 00:30