Bazı insanlar hayatına
mutluluk getirmez;
yalnızca bir ders,
bir dert bırakır
ve gider.
Çekmesi sana,
keyfi kahyasına kalır
gibi görünür.
Ama hiçbir hesap
öylece kalmaz.
Her ahın bir adresi,
her yaranın bir sahibi vardır.
Dağlar eğilir de,
bir mazlumun ahı eğilmez;
dokunsa titretir dağları.
Kula mı kalacak yaptığı?
Derdini koy bir kenara,
gerekirse umutlarını yeniden dağıt;
çünkü kırılan dal
baharı görünce yine filiz verir.
Sen susarsın,
sükûtun arşta yankılanır.
Yeryüzü görmez sandığın
nice gözyaşı
gökyüzünde şahit olur.
Merak etme...
Zaman gerçeği eker,
vakti gelince biçer.
Hiçbir zulüm sonsuza dek sürmez,
hiçbir yalan ebediyen yürümez.
Giden dert bırakır,
lakin derman sende kalır.
Keyfi kahyasına değil,
hesabı mahşere kalır.
Zalim sarayda gülse de
hak yerini elbet bulur.
Çünkü adalet bazen geç gelir;
ama geldiğinde
kimsenin kapısını şaşırmaz.
Sabret...
İyilik kaybolmaz,
kötülük cezasız kalmaz.
İnsan unutur belki,
ama ne vicdan unutur
ne de Allah.
Kayıt Tarihi : 8.03.2026 09:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!