Beyaz bir hayatın içinde siyah bir lekeyim ben. Kandırılmış, kanmış ve inançlarıyla oynanmış... Umut ektiği bahçeler susuz bırakılmış... Gülen gözleri, hatta biraz da gözlerinin içi, yalanlarla kandırılmış... Uyandığı her günde eğilimi biraz daha intihara kaymış... Beyaz bir hayalin içinde siyah bir yalanım ben. Beklediği her vapur, biraz önce limandan ayrılmış... İnanmayı beklediği her gün, bir insan daha kandırmış... Yaralarını sarmayı beklediği her kim ise bir kez daha kanatmış... Güvenmeyi beklediği herkes, duvarlarını yıkmış... Beyaz bir kâğıdın üstünde siyah bir mürekkebim ben. O kadar dağılmış, O kadar kırılmış, O kadar her parçam başka bir başka yerde ki Gözlerimi kapatıp, ölümü bile düşleyemiyorum...
Bir gün, hayatındaki engelleri aşamamaktan yakınan bir adam dostlarının da tavsiyesi üzerine kulübesinde yalnız başına yaşayan bir bilgenin yanına gelir ve “Efendim ben, önüme çıkan engellerin hiçbirini aşamıyorum. Ne yapmam gerekiyor?” diye sorar.
Bunun üzerine bilge, adamı da yanına alarak pencerenin önüne kadar gelir. Camda kanatlarını açmış ve dışarı çıkmak için çırpınan bir kelebek vardır. Kelebek yorulmaksızın dışarıya çıkmaya çalışmakta, devamlı olarak cama çarparak yere düşmektedir. Bilge yavaşça, kelebeğin çıkışını kolaylaştırmak için camı açar. Ama bu da işe yaramaz. Kelebek çırpındıkça çırpınıyor ve her defasında cama çarpmaya devam ediyordur.
Bunun üzerine bilge, yanındaki adama döner ve şunları söyler:
“Kelebek dışarı çıkması için gerekli olan tek yolun, şeffaf oldukları için dışarıyı gösteren, ama gerçekte kapalı olan camlar olduğunu sanıyor. Oysa birazcık geri çekilip şöyle genel bir bakış
açısıyla baksa, onun dışarı çıkması için kocaman bir açık pencerenin olduğunu görecektir. Ne var ki, bütünü göremeyip sadece bir noktaya odaklandığı için, kendisini odanın içinde tutsak kalmaya mahkûm ediyor. daha az
Çünkü ,
Çünkü sesinin iyi geldiği yaralarım vardı.
Beyaz bir hayatın içinde siyah bir lekeyim ben. Kandırılmış, kanmış ve inançlarıyla oynanmış...
Umut ektiği bahçeler susuz bırakılmış...
Gülen gözleri, hatta biraz da gözlerinin içi,
yalanlarla kandırılmış...
Uyandığı her günde eğilimi biraz daha intihara kaymış...
Beyaz bir hayalin içinde siyah bir yalanım ben.
Beklediği her vapur, biraz önce limandan ayrılmış...
İnanmayı beklediği her gün, bir insan daha kandırmış...
Yaralarını sarmayı beklediği her kim ise
bir kez daha kanatmış...
Güvenmeyi beklediği herkes, duvarlarını yıkmış...
Beyaz bir kâğıdın üstünde siyah bir mürekkebim ben.
O kadar dağılmış,
O kadar kırılmış,
O kadar her parçam başka bir başka yerde ki Gözlerimi kapatıp, ölümü bile düşleyemiyorum...
Ahmet Yavuz
iyiki silmemiş bizim gibi ..
:) deli diyorlar bana desinler değişemem hatırladık kalmış
Sen geçerken bir evin penceresinde bir dal çiçekleniyor
<3
Bir gün, hayatındaki engelleri aşamamaktan yakınan bir adam dostlarının da tavsiyesi üzerine kulübesinde yalnız başına yaşayan bir bilgenin yanına gelir ve “Efendim ben, önüme çıkan engellerin hiçbirini aşamıyorum. Ne yapmam gerekiyor?” diye sorar.
Bunun üzerine bilge, adamı da yanına alarak pencerenin önüne kadar gelir. Camda kanatlarını açmış ve dışarı çıkmak için çırpınan bir kelebek vardır. Kelebek yorulmaksızın dışarıya çıkmaya çalışmakta, devamlı olarak cama çarparak yere düşmektedir. Bilge yavaşça, kelebeğin çıkışını kolaylaştırmak için camı açar. Ama bu da işe yaramaz. Kelebek çırpındıkça çırpınıyor ve her defasında cama çarpmaya devam ediyordur.
Bunun üzerine bilge, yanındaki adama döner ve şunları söyler:
“Kelebek dışarı çıkması için gerekli olan tek yolun, şeffaf oldukları için dışarıyı gösteren, ama gerçekte kapalı olan camlar olduğunu sanıyor. Oysa birazcık geri çekilip şöyle genel bir bakış
açısıyla baksa, onun dışarı çıkması için kocaman bir açık pencerenin olduğunu görecektir. Ne var ki, bütünü göremeyip sadece bir noktaya odaklandığı için, kendisini odanın içinde tutsak kalmaya mahkûm ediyor. daha az
Kinsun /yol senin içinde
Amed * Ahmet Arif ..
Melekkkkkkkk
Melekkkkkkkkkkkkkk
Melekkkkkkkkkkkkkkkkkkkk
Bulur o beni. < 3
Hızır senin kalbindedir , Hızır sensin güzelim ,
Çok güzel , Melek. cannnnn. ..