Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Olur ben yazarım! Yazar, her şeyi yazar! Onu da anlatırız! Anlatırız da yazdıklarıma kendini muhatap edip bir de bana hakaret etmek de nedir? Mahalle soytarısı gibi burada kavga edecek değilim! Birileri üzerine alınmasın diye düşünerek yazamam kimse kusura bakmasın! Terbiyeni de kendini de al git buradan bir daha da muhatap olmayalım. Yazdıklarım genel durumları konu alır buradaki kişiler benim ilgi alanım değil!

Altından libas olsa giyilmeyecek insanlar var, onlara tavsiyem; karaktersizliğin kitabını yazsınlar vallahi yok satar!

Söz meclisten dışarı…

Bekleyebilmekmiş karanlıktan aydınlığa çıkmayı sabırla, göğe gökkuşağını hazırlayan yağmur gibi…

Aslı Birer

Selam,
Son yazdığınız fıkra Nasreddin hocanın bir fıkrasını getirdi aklıma.
“Bana gözükme de kime gözükürsen gözük “ :))
Çok güldüm mumyalanmasını istemez herhalde:) yakmak kökten çözüm gibi görünüyor.

Çocuklarımıza yaptığımız en büyük kötülük onu korkularla büyütmektir.
Özellikle de dini korkulara değinmek istiyorum. Anneler ve babalar ve büyük ebeveynler tarafından dinde korkulara yönelik öğretilerle çocukların güzel ahlaklı olacağını zannederek o küçücük ve tertemiz beyinlerini birçoğu asılsız korkularla doldururlar.
Allah korkusu, cehennem korkusu, akabinde çocuğu uyması zorunlu hissettiren dışlanma korkuları geliştiren öğretiler. Allah korkulacak bir mecra değildir! Cennet Cehennem kimsenin bir takım ibadetlerle tekeline alacağı bir yer de değildir! Çocuklarımıza işlediğimiz asılsız korkular sayesinde ileriki hayatlarında başta kişilik bozuklukları olmak üzere birçok psikolojik rahatsızlıklara imzanızı atmış olursunuz! Siz ona Allah korkusu aşılarken beraberinde hiç bilincinde bile olmadığınız hastalıkların temelini de kendi ellerinizle atmış olursunuz. Bugün suç makinesine dönüşmüş şalvarlı tekke müdavimleri korkularla duygularını bastırarak hiç istemedikleri insanlara dönüşmüş çocuklardan başkaları değildir. Sosyal açıdan da ne kadar büyük zarar gördükleri ortada olan bu insanlar o çocukluk günlerinde aldıkları yaradan dolayı böyle olduklarının farkında bile değiller ve onlarda bu yönde yaşamaya ve aynı kendileri gibi nesiller yetiştirmeye devam ediyorlar. Çocuklarımıza dini bilgileri onlara korku aşılamadan vermeli ve onları özgür birer birey olarak düşünen insanlar olarak yetiştirmeliyiz. Yıllardır tarikat ve cemaatler tarafından kendilerine köleler yapacak öğretilerle beyinlerimize attıkları zehirlerin ceremelerini bugün bir şekilde bizleri yöneten kadrolara yerleştirerek ağlarını epeyce genişletmeyi başardılar.
(Çünkü psikolojik rahatsızlıkları olan insanlar çok rahat aramızda yaşamaya devam ederler her meslek grubuna dahil olabilirler bu dışarıdan anlaşılmaz)

Her şey eğitimle başlar çocuk gelişimi ülkeler için en önemli eğitim birimidir ve olmalıdır.
Çocuklar korkuyla değil, hem vücut hem akıl sağlığı açısından özgüvenli bireyler olarak yetiştirilmelidir. Bizler hala dini tartışmak yerine bilimi tartışmalıydık.
“Nasıl daha güzel ve refah yaşanır?”
Sorusuna cevap aramalıydık! Bugün yaşadıklarımız ise bu sorunun daha on yıllar boyunca sorulup tartışılmayacağının göstergesidir. Temennim bir an evvel düşünce yapımızın değişmesi.
Sağlıkla kalın.

…ve Allah çocuğa, çocuk olmaktan başka bir vazife vermemiştir.

Peygamberimiz çocukları hiç ayırt etmeden sadece çocuk oldukları için sevdi.
Cesaretle ses çıkaran insanlar sevilmez ama doğru sevmeyi en çok bilenler de onlardır.

Merhaba son şövalye,
Zaman Zaman buraya bir şeyler karalayıp şiir olarak düzenliyorum. Önerinizi değerlendireceğim teşekkürler ve güzel bir gün dileklerimle…

Şiirci kuşlar var gökkuşağı gibi
kimi zaman bir anka, kimi zaman haberci bir güvercin… bazı sabahlar çocuk şarkıları gibi günaydın nidaları ötüşlü kimi zaman hüzünlü bir anne burukluğuyla ağlamaklı…geceleri bazen sevda yüklü bulutların gözlerine inmesi aşıkların. Bazen geçim derdine düşmüş sakolu bir beybaba. Şiirci kuşlar var gökkuşağı gibi
Rengarenk…

?si=nk3AauQzMPCrFBi0

Aslı Birer

Dünyayı omuzlarında taşıyan yürekler var, bir de diğerleri!
Aslı Birer

İyi ki varlar iyi ki hala şiirler yazılıyor.

Nurgül hanım ve sinan bey:)