Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Emekçi kadınlar günümüz kutlu olsun.
( bütün kadınlar emekçidir)

Kadınlar Günü’nde, Gücün ve Devrimin Adı: Kadın

Asaldır kadın, kendinden başka hangi kudret onu bölebilir? Ama her bir parçası, bir diğerine güç kattığında; işte o zaman, bu birleşen güç karşısında her şey etkisiz kalır. Kadınlar, yalnızca bağımsızlıklarıyla değil, toplumsal dönüşümü sağlayan kolektif güçleriyle de dünyanın en büyük değişim dinamiklerinden biridir.

Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk, kadınların özgürlüğü ve eşitliği konusunda devrim niteliğinde adımlar atmıştır. O, kadınların yalnızca ailede değil, toplumsal yaşamda da söz sahibi olmaları gerektiğine inanmış ve bu inancı hayata geçirebilmek için yasalarla, eğitimle, toplumsal algıyla mücadele etmiştir. Atatürk’ün “Kadınlar, erkeklerle eşit haklara sahip olmalı ve toplumsal yaşamda yer almalıdır.” sözü, sadece bir dönem için değil, bir bütün insanlık için önemlidir.

Kadın, toplumun temel taşlarını oluşturur. Eğitimde, sanatta, siyasette, her alanda varlığını hissettiren kadının gücü, aynı asal sayının benzersizliği gibi biriciktir. Onu bölebilen, parçalayan bir kudret yoktur. Kadın, tıpkı asal sayı gibi yalnızca kendisiyle anlamlıdır. Ancak bir araya geldiğinde, her biri bir diğerine güç katacak şekilde birleşirse, toplumları dönüştürür ve her türlü engeli aşar.

Bugün, Atatürk’ün öncülüğünde kazandığımız hakları kutlarken, aynı zamanda kadınların gücünü, varlığını ve özgürlüğünü kutluyoruz. Toplumların aydınlanmasında, en büyük değişim güçlerinden biri yine kadınlardır. Her bir kadın, kendi özgünlüğüyle ama aynı zamanda bir araya gelerek daha büyük bir gücün parçası olma potansiyeline sahiptir.

Kadınlar Günü, sadece bir kutlama değil, aynı zamanda bir hatırlatmadır. Evet, kadınlar asaldır; biz bir araya geldiğimizde ortaya çıkan güç ve kudretli duruş engelleri aşacak.
Ve “Hep birlikte güçlüyüz”

Aslı Birer

Yürüyorum irili ufaklı çakıl taşları ayakkabımın içine girse de. Bir süre yürüyor sonra duruyorum. Acıyor ayaklarım. Temizleyip yola devam ediyorum. Bazen pabuçlarım sıçratıyor başıma vuruyorlar ama Allahtan aklıma kadar giremiyorlar. Yoksa sadece okşasam geçmezdi. Yorgunluktan değil ama uyutuyorum bazen aklımı çünkü, onu seviyorum. Sonra yola yeniden düşüyorum. Düşlerim daha dinç, daha diri… hep çakıl taşlı yollardan geçtim asfalt yolda hiçbir şey yoktu. Her şey herkes birbirinin aynısı. Varış noktaları önceden belirlenmiş. Yol kenarındaki ağaç bile artık büyüyeceği kadar büyümüş. Evlerin çatıları aynı kiremitlerle döşenmiş. Oysa taşlı yollar öyle mi? Daha keşfetmediğim ağaçlar, çatısı olmayan evler, keşfedilmemiş çocuk oyunları var o yollarda. Bazen tam kalbimin üzerine de sıçrasa taşlar, yürüyorum ben hep yürüyorum. Kanayan yürekler uğruna hep yürüyorum…

Aslı Birer

Hadi artık kaldır gözlerini ve içindeki kişiye bak.
İnsanlık için faydalı olanlar sadece kendini tanıyanlardır.

Aslı Birer

Bana bir gül ver dünya, bana bir gül ver de çocuklar salıncağa binebilsinler. Bana bir gül ver de, gülsün yüzler, o güzel gözler…

Herkesin hayatından uğurlayamadığı birileri zamandan geçip gitmiştir. Ve giderken bizlere bir gül bırakmışlardır. O gül sonsuza kadar rayihasıyla hayatımıza eşlik eder.

?si=fBl9fuvhsLw8ctmU

Bu yolculuğun sonunda bir şey beklemiyordu. Yalnızca yolculuğun kendisi önemliydi.

Ayn Rand

Evden mezarlara gömülü çocuklar
Kadınlar…
Ahmet’ler güvende değiller
Necla teyzeler de öyle…
Evden mezarlara gömülü akıllar
Korku hükümdarı tutmuş köşebaşını
Süsleri suç olmuş ve kıyılmış
Özge canlar’a
Anneler, babalar,
Canlı mezarlara gömülmüşler.
Narince baharlar hazana dönmüş
Cehaletin kılıcı kuşatmış
O karanlık suyu,
Vicdanlar;
“ eğertutmaz” deresine gömülmüş!
Ve,
İnsanlar diyorum!
Evden mezarlara gömülmüşler!..
Korku hükümdarı yine pusuda
Diller dişlere zincirli.
Kendi kendini kilitlemiş ya!
Münevver’leri de umursamayı unutma
Çöpten mezarlara gömülmüş insanlar
Ağızlarda tükenmiş cesaret,
Dört duvardan mezarlarda mahkumlar.

Aslı Birer

Bu şiir şiddetin ve Adaletsizliğin Anatomisi :ve adil düşünceye bir gün herkesin ihtiyacı olacağını kimse unutmasın.
“Ahmet’ler güvende değiller / Necla teyzeler de öyle…”
“Özge canlar’a”
“Münevver’leri de umursamayı unutma”

Bu dizeler, toplumun farklı kesimlerinden insanların şiddete ve adaletsizliğe maruz kaldığını hatırlatıyor. Özgecan ve Münevver isimleri doğrudan Türkiye’de büyük yankı uyandıran kadın cinayetlerine bir gönderme. Bireysel trajedilerin toplumsal bir gerçekliğe dönüştüğünü
Korkunun ve Suskunluğun Hükümranlığı:
“Korku hükümdarı tutmuş köşebaşını”
“Diller dişlere zincirli”
“Ağızlarda tükenmiş cesaret”
Korkunun insanları nasıl susturduğunu, adaletsizlik karşısında sessizliğe bürünen toplumları vurguluyor. “Diller dişlere zincirli” dizesi özellikle güçlü; insanların korkudan konuşamaz hale geldiğini anlatıyor.
Vicdanın ve İnsanlığın Çöküşü:
“Vicdanlar; ‘eğertutmaz’ deresine gömülmüş!”
Bu bölümde, vicdanların bir nehir gibi akıp yok olduğu, insanların duyarsızlaştığı anlatılıyor. “Eğertutmaz” metaforunu anlatmaya gerek bile yoktur.
Canlı Mezarlara Gömülmek:
“Dört duvardan mezarlarda mahkûmlar.”
“Canlı mezarlara gömülmüşler.”
Burada fiziksel hapishanelerin yanı sıra, insanların korku, çaresizlik ve baskılar yüzünden ruhsal olarak mezara gömüldüğünü anlatıyorum.

Anlayamadığım ise hep birbirlerine yorum yapma ve buradaki guruplaşma. Ben yaptığım işten yorumumdan da anlaşılacağı üzere eminim. Bu saatten sonra kimseden de hiçbir şey istemiyorum. Ama bir edebiyat sitesine bunlar yakışmıyor.

Zaman rüzgar, insan, içinde yaprak misali…

Aslı Birer

Kim ölmüş ki sevgiden? Veya hangi topraktan filizlenmiş sevgisiz fidan? Kavun karpuz mu ki kaybedince bulunsun insan!?
Aslı Birer

?si=hDswwiR52ibXQc8j

Bu da benden günün şiirine küçük bir nazire olsun.
Saygıyla Attila İlhan

Gün battı, bir hüzün rüzgârı esti yüzümde sessiz
O nihavend ezgi dökülür, Dîde’yle ben ağlaşırız
Sustu diller, zaman durdu, ne eski neşe ne iz
Yalnız içli bir bekleyişte, ıssız ve sahipsiz
O nihavend ezgi dökülür, Dîde’yle ben ağlaşırız…

Aslı Birer


Hadi bakalım dide’ yi de okuyan kişi bulsun. :)