© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Güç zehirlenmesi
İnsanın varoluşundaki kötülüğün karakterini zehirlemesi sonucunda gün yüzüne çıkması olarak tanımlayabiliriz.
Bugün yaşadığımız toplumu etkileyen olaylar zincirine bir göz atarsak;
Sırf güç insanın elinde diye, hayvanların hakkını gasp edip yaşam alanlarını ellerinden alıp sonrada yaşamak haklarını da ihlal edip onları katletmek insandaki güç zehirlenmesine örnektir. Ve insanın gitgide normal ruh halinden çıkıp, (narsisizm, Makyavelizm ve psikopatlık) açıkça görüyorum.
?si=aixmv5aeTmkeJRMT
Gönül teline nota yazmak herhalde.
Riya, yalan dolan, yüreklerden, çağ bozumunda toplanan…
Aslı Birer
Şöyle balıklama atlamışım, tüm hiçliğimle eskitme anılarımla mavi sulara,
gözümün bebeğinden dalıp, yürek sahillerinden çıkmışım. Heybemi doldurmuşum insana dair ne varsa…
Hiçliğin ayrıntılarında saklı her şeyi,
benden öte, benden geri kalanı…
Aslı Birer
Ya insan geçmişle birikmeseydi..?
Görülmez ilmeklerle örülmüş boğazın karanlık köşeleri.
Vicdanın dört ayağı zamanın bir yakasında…
bakıyorum da tarihten de eller kapatmış mavilikleri
Yine tekerrürlerin girdabında nice
can havliyle masum feryatlar.
Nerde inci mercan senin sularında ey koca yürekli İstanbul!?
Nice Mahmutları ne azizleri gömdün mü sularına?
Neyine güvenirsin şimdilerde bilmem?
Ah, zaman!
Hangi tahtırevan sallanmadı bu sularda? Nice dilsizler kokuşmadı mı ellerinizde?
Yerleri yarıp altını üstüne getirirken dünya,
Hangi hak dilsiz kaldı? Hangisi kaldı yanlarına görülmez ilmeklerin?
Aslı Birer
?si=1s1uksvG6dEc_-vS
Sessiz sedasız ölürler.
Yaşanmış hikayeden kısacık bir alıntı.
Kadının hayattaki kendi alanına, anlattığı kadarıyla küçük bir pencere açıp anlamaya çalışma.
Kadın;
- burada sadece gece ve gündüz oluyor. Sadece yemek yenilip ev işleri sığıyor gündüzlere. Gece ve gündüz sanki akrep ve yelkovan gibi yarış halinde. Yaşamadığımı ve dünyada bir mezarda gece ve gündüzü seyrettiğimi düşünüyorum hep. Bu beni çok üzüyor. Çok değersizim, dünya adeta başkaları için dönerken beni bir köşede ıskalayıp gidiyor avuçlarımın içinden. Birilerinin çamaşırlarında boğuluyorum. Geceleri de sevmiyorum artık. Değersiz bir fahişeden farkım yok çünkü. En küçük sevgi kırıntısı bile yok dudağımda. Ne olur kurtar beni Allahım! Neden ayaklarım işe yaramıyor? Neden götürmüyor buradan beni? Bir gün sadece bir gün özgür kalayım ve lütfen tekrar esaret zincirini bağlanmadan al beni yanına.
Ve onun feryadını kaç kadın duyardı. Oysa sadece hüzün yansıyor gözlerinden ve hiç kimsenin ruhu duymuyordu onu. Anlatsa anlayabilecek miydi acaba insanlar? Ama artık ben biliyorum.
Çıkmaz sokak gibi görülen yer vardır, tek yapman gereken geri dönmek İçin sırtını dönmek sadece.
Aslı Birer
Günaydın herkese:)
Selamlar Tuba hoş geldin
Kadını bilmiyorum ama benimki fazla düşünmekten düştü galiba:)))
Ciklet çiğnemek çene kaslarını güçlendiriyormuş.
Kağıdında yazıyoduu.
Okumaya karar verdim…
( söylenmedikleri)