© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Müptezel güncenin, müspet pencerelerinden araladığım gönül kahvesi bunlar kırk yıl da hatırı olan var, kırk gün de
Ata kızı
Selam Mehmet bey teşekkür ederim.
Ne yapmalı ki papatyalar çiğnenmeden eriştirmeli bahara
Vaveylası göğü inletse soluk soluğa serçenin
Göğün kaşları çatılır mı görse ağlayan bebekleri
Yıkasa toprağı annelerin tuzlu yağmurları
Ata kızı
Nasıl bir yarışın içindeyiz? kuralı yok! "dört başı mamur" zaman. Kendilerine oldukça yabancı insancıklar da oyuncu. Ne yapsak ki kuralsız bu oyunun içinden sıyrılıp çıkabilsek, bastığımız yerler kuruyor, baktığımız gözler şuursuzca bakıyor. üç beş mahşer midillisi dökülmüş ortalığa topaç gibi parmaklarında döndürüyorlar cehaletin aymaz başlarını.
Ata kızı
Konuşmak bir kemanın notasına düzgünce basıp hafifçe dokunmaktı yüreklere, ya anlaşılmak o ise
"yaşayabilmekti"
Ata kızı
Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin
Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin
Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin
Nazım Hikmet
Günaydın,
Vallahi aşkınız meşkiniz bizi ilgilendirmez ama Atatürk’ü bu kadar güzel anlatan bir sayfa kapatılamaz bunu kabul etmiyorum.
Gece kuşu beni de götür
Bilmediğim diyarlara, pembe nehirler olsun bir de siyah güller orada sazlıklar keman çalsın kuşlar serenat yapsın götür beni de gittiğin yere.
Fütursuzca parçalanmış sırça sarayımın can kırıklarımı akıl süpürgesiyle temizleyip çöpe attım
Meğer ne kadar da ağırmışsınız sırtıma
Ne kadar vurdumduymaz
Harcadım kazandığım tüm bozukları
Sizmişsiniz yalnızlığım
Kendime yabancılaşmalarım
Ne kadar ağırmışım meğer kendime
Yokluğunuzda anladım,
Veren de benmişim mutsuz olan da
Güldüren benmişim ağlayanda.
Küçük mutluluklar diliyorum kendime
Mehtap gibi yakamoz gibi
Bir de pamuk şekeri
Harcadım tüm bozukları
Meğer ne kadar da ağırmış ceplerim
Hayatımızın birkaç perdesi oynamak isteyip,
Oynayamadığımız oyunlardan ibarettir...
Ata kıIj