© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Beklenen; önce öz saygı, böyle olunca hayatımızdaki insanlardan saygı ve akabinde de sevgi alınması olağan sonuç.
Yok kendi adına ama bütün şiirleri öyle ünlü şairlerin şiirlerine yazmış isimlerini de benim adım falan yok. Şiir de değil ki bir konuşmada yazdığım cevap. :)) güleyim mi ağlayayım mı bilemedim… neyse onu anlatmış demek dedim. Belli zaten benim yazdığım herkes okuyor sayfada.
Damla damla sevgi akmışsa damarlarına elindeki memba diken olur insana!
Gördüğüm en güzel düştün, gülen gözlerinle ömrüme düştün.
(Sevgili annemden alıntı)
O muhteşem yüreğinden parça yaşıyorum bu bana ömrümce yeter. :)
“Tatlı”..? Duygusal zekam yüksek ama siz yine de yazdıklarımı psikoloji ve felsefe açısından değerlendirin Mehmet bey.
Aslının dünya’ya açılan penceresi diyelim.
Bazen hayat bir noktada durur, yani biz öyle hissederiz. Hayatın durduğu falan yok! Bu duraklamaya depresyon durağı diyorum. Neredeyse herkes burada bi iner dolaşır kimi kısa kimi uzun süreli ama illaki ziyaret edilir bu durak. Bazen yıllar geçer hayat otobüsünü son anda yakalayabilir insan. O geç kalmışlık duygusu ve keşkeler sanki yıllarca uyumuş ve uykudan uyanmışçasına hayıflanırsın… neyse ki otobüs hala kaçmamıştır biraz gecikmeli de olsa herkes kendi zamanını yaşar. İllaki her şey belli zaman diliminde yaşanacak diye bir kanun ya da kural yoktur. Dedim ya her birey kendi zamanını yaşar. Boş vermişlik; geç kalmışlık kadar kötü, verimsiz ve gereksiz bir duygudur. ( “çoğu zaman” duruma göre değişir) aman bu saatten sonra ne yapacağım, deyip her şeyden vazgeçmek duraklamanın devamıdır yani o otobüse tekrar binememişizdir ancak durağa kadar gelebilmişiz demektir! Yaşam evre evre ve herbir evresi size ait ve her şey her evrede yapılabilirse yaşamak hayat koşulları son bulana kadar devam eden bir eylemdir. Hem de insan için en değerli eylemdir.
“Hayat tek kişilik bir serüvendir, mezar da tek kişilik hiç kendi isteğiyle biriyle ölen gördünüz mü?” ( gerçek anlamıyla) Bu yüzden hayatınıza aldığınız insanlar sizi dibe çekiyorsa onlardan uzaklaşın! Çünkü ; sevgi asla dibe çekmez! Sevgi; değer görmektir, değer vermektir.
Ata kızı
:)
Sana bir çift sözüm var; kalbini unuttuğun yerden geri al! Bütün “meselen” bu..! al ve kaldığın yerden yaşamaya yeniden başla…
( muhatabına)
İki dirhem bir çekirdek gözümün önünde duruyorsun sabah sabah görünce ağzımın suyu aktı, sarı sarı henüz çıtırcık limonları da pıtırak gibi herbir dalında kilolarca, süslü seni!!
Kokun aklımı başımdan aldı... iştahımı kabartıyorsun:)
Sodanın yanına her an kurban gidebilirsin.
Ama suç bende mi? Ne yapayım sen hem bu kadar güzel kok! Hem de süslenip sarılara bezen yeme de yanında yat şimdi… :))
Ata kızı
Limon ağacının dibinde sabah kahvesini içiyor.
Günaydın Seval hanım.