Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Temel ihtiyaçlarını karşılayamayan kişilerin.de arzuları olur. Bu arzular ise yaşam koşullarına göre şekillenir. Kimileri jeti olsun ister. Kimi hayatında uçağa hiç binmediğinden bir uçak yolculuğu arzular.
Önem arz eden ise hayati ihtiyaçlarda dengeye ulaşmaktır.

“Maslow; birincil ihtiyaçlar “

Arzular da başarılırsa mutluluk kaynağıdır.
Ata kızı

Can kulağıyla dinle; keman, tıpkı hayat gibi, inişli çıkışlı ritimleriyle gün gibi koşar adım ilerliyor…
Kulak ver notaların nasıl dans ettiğini göreceksin kelimelerde.
Ata kızı


Beni bir yaza gömdülerdi bir zaman
Her yer olabilecek bir kuytulukta
Bir kadın vardı bir balkonda
Sesinde yaralı bir gül olan

Hayat ve mevsimler aynı şeydi
Uyku kadar derin bir suda boğulurken
İlkbahar kekeleyerek geldi
Kırık çocuk gülüşlerinden

Deniz oracıktaydı ve buğusu
Eriyorken havada sesler
Herşeyin bir büyü oluşturduğu
Gizemli kokular ve gülüşler

Beni bir yaza gömdülerdi bir zaman
Annem olan bir sessizlikte
Belki de onun kalbidir açan
Derin bir gülün içinde

Ataol Behramoğlu

Bir zümrede zerre kadarım,
Halkınızda, bir halkayım
İki satır eklesem zincirinize
Öyle mesut öyle bahtiyarım

Ata kızı

Teşekkür ederim Mehmet bey, Tuba hanım…

Günaydın herkese:)
George Orwell
Hayvan çiftliği
Okumamıştım en son onu okudum. Kitap tavsiyesi çok güzel olurdu okuduğumuz kitapları biraz içeriğinden bahsedersek faydalı olacaktır diye düşünüyorum.
:)

Billur tanecikler çakıl taşlarıyla sevişiyordu güneş, günün son demlerinde…
Örtüverdi kızıl elbisesini üzerlerine
Kıskandım kıyının sevdalı dalgalarını…
Ata kızı

Bir avazdan bağırmalı şimdi dünyanın her ucundan duyulsun sesimiz. Şiirleri okuyalım, şarkıları söyleyelim her bir ağızdan birleşince sesler ulaşır doruklardaki kar tanesine…

Ata kızı

Sığınaklara indirelim kuşları
Ne ciğerlerinin dayanabileceği gökyüzü
Ne içebilecekleri bir yudum su kaldı

Sığınaklara indirelim balıkları
Kurşuni gövdeleri kurşunlaşmadan

Sığınaklara indirelim ağaçları
Cevizleri, çınarları, servileri
üzerindeki sincaplara dokunmadan

Arı bakışını çocukluğun
indirmeliyiz sığınağa
kirli bir kâğıt para gibi buruşmadan
elinde hayatın

Ucu işlemeli mendili, kavun kokusunu
Yumuşaklığını bir dere yatağının
Penceredeki hanımelini
Zor günlerde alnımıza konan o eli

Sığınağa indirelim Dünyayı
Turgay Fişekçi

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
Ataol Behramoğlu

Günaydın Tuba hanım, özlettiniz kendinizi…