Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Işık saçmak için önce yanmak gerek. *Mevlana

Hayat bir nehire benzer, parıltıları akıp gider, sonunda çamur kalır. *Adsız

Özlem; batmış, ama aydınlığı hala süren güneş gibidir... Bu yüzden akşamüstü saatleri, hüzün saatleridir.

* Uzak, Oruç Aruoba

İnsan ile hayvanı ayıran edeptir.
İnsan edepten nasibini almamışsa insan değildir.
* Ortak Değerler

.

Keder
Hüzün
Efkar

Niyeti kötü olan insandan değil, niyetinin kötü olduğunu gizleyen insandan kork...

* Mevlana-

Bir davada tanıklık etmesi için kürsüye yaşlı bir teyzeyi çağırırlar.Önce davalının avukatı sorar: "Ayşe Hanım, beni tanıyor musunuz?

Teyze cevap verir:
"Hem de çocukluğunuzdan beri...
Siz taa o zamanlar bile aileniz için
tam bir baş belasıydınız. Şimdi daha da
betersiniz; sürekli yalan söylüyorsunuz, karınızı komşunuzla aldatıyorsunuz, insanların arkasından konuşuyorsunuz,
3 kuruş için herkesi satarsınız.

Bütün salon şoktadır.
Avukat ne yapacağını bilemez bir halde kadına tekrar sorar: "Peki hanımefendi, karşı tarafın avukatını tanıyor musunuz?"

Kadın yine cevaplar:
"Elbette tanıyorum.
Tembel, ödlek ve alkoliktir. Geceleri altına kaçırır. Çevresinde tek dostu yoktur."

Salon yine şokta dır ve ortalığı bir uğultu kaplar.

Hakim kürsüye vurup herkesi susturur.
Her iki tarafın avukatını da kürsüye çağırıp, "Yaklaştırın kulaklarınızı" der. Dediğini yapar avukatlar.

Hakim fısıltıyla;
"Ulan" der, "eğer bu kadına beni tanıyıp tanımadığını sorarsanız anam arvadım olsun ikinizi de harcarım!"

Çocukluğumdan firar etmenin pişmanlığını yaşıyorum, iyi değilim.

Sen neden kıvranıyorsun PInokyo?

Ben bir kelim: Keloğlan...
Burda ne mi yapıyorum?..Kırmızı başlıklı bir kızı beklıyorum... Sinemaya gidecez.

Sen kimsin, burnun neden uzun?

Marifet, taşlara bakan gözlerin, çiçekleri görmesidir. *Mevlana