Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Çirkinlik en temel gerçeklikti.
Küfürlü ağız dalaşları, iğrenç batakhaneler, düzenden yoksun hayatların acımasız şiddeti, hırsızın/uğursuzun/toplum dışına itilmişin kepazelikleri sanatın zarif türlerinde veya hülyalı şarkılarda betimlenen imgelerden çok daha gerçek, çok daha canlıydı.

* Dorian Gray'in Portresi/Oscar Wilde

Biliyorum çocuklar, hayatın kendi şarkısı yoktur, sizinkini söyler...

* Hiçe Doğru, Hüsnü Arkan

Goodbye
Sayonara
Hoşça kal

tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla...
(.....)
yanıt alamayacağımı bilsem de
yanına gidip
sorarım her gün şemsiyeye
altında el ele
nasıl görünürdük diye...

* Şemsiye, Sunay Akın

"Cumhuriyet,
Yaşama sevinci
Yarına dair umut
Laiklik
Çağdaşlık
Hukukun üstünlüğü
Özgürlük
Eşitlik
Düşünceyi ifade özgürlüğü
KADIN HAKLARI...
... demektir."

Sibel GÜNEŞ
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti
Genel Sekreteri

Gökyüzünde bir bir söndü yıldızlar
Bir karanlık geldi gittiğin yerden
Ümitlerin vardı tesbih misali
Sen giderken dağılıverdiler birden...

* Tesbih, Ümit Yaşar Oğuzcan

Nasıl da mahirane girmiş derinlere 'Pulbiber Mahallesi' başlıklı şiiriyle Didem Madak:
"İnfaza götürürken bari üstbenlerim
Gözüme bir gökkuşağı bağlasalar..."

Küresel sermaye denen yaratık, YÜZSÜZDÜR. İnsanların kendilerini özgürmüş gibi hissetmeleri için her şeyi yapar; senin kendisine meydan okuyan icadını bile gerekirse sahiplenir. Utanmazdır. Hiç rezil olmaz. Adına da 'profesyonellik' der.

* Toprak, Buket Uzuner

ezberlediğin bu hayat nedir ki
bakakalmaktan başka yitirdiklerine...

* Kalbim Unut Bu Şiiri, Ahmet Telli

Ansızın çıkagelir pişmanlık;
hep gece vakti ve davet edilmeden...

* Ermiş / Halil Cibran