Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Bazen karşımızdaki insanın bir “insan” olduğunu unutabiliyoruz. Onu bir yazı, bir rakam, bir fotoğraf, bir ses, bir ışık, bir madde, bir kategori, bir nizip, bir hayal yada herhangi bir şey olarak değerlendirebiliyoruz. Oysa ayakları yere sağlam basmayan bu acelecilik ve tankların paletleri altında ezen bu hırsın muhatabı bir insan… Daha sakin, daha duru, daha zihnimiz berrak düşünmeliyiz…

Hiç bilmediğin bir şeyi isteyemezsin

Bazen kendimizi dünyanın en akıllı insanı zannederiz, kıvrak hareketlerle her meseleyi çözeceğimizi düşünürüz. Bize göre yaptığımız manevraları diğerleri bilmiyordur ve aklımızsıra diğerlerini parmağımızda oynatıyoruzdur... Oysa diğerleri belki de bizden birkaç adım sonrasını görüyordur. Belki de diğerleri bizi, bizim kendilerine karşı tavır ve hareketlerimizi bildiği halde, bizi kırmamak için hatalarımızı yüzümüze vurmuyorlardır. Bizi öylece kabul etmişlerdir belki de... Egomuza, zekamıza, tavır ve davranışlarımıza fazla güvenmemeliyiz. Alimin yanında dilini, arifin yanında kalbini tut demişler...

Dağ, tavşanı sevmiş; tavşanın haberi olmamış...

:)

İnsan, ağırlanmayı seviyor...
Rahatı
Huzuru
Konforu
İç açıcı, rahat ortamları
Geniş, ferah yerleri
Temizi
Güzeli
Güzel sözler duymayı
Güzel yiyecekler yemeyi
Güzel içecekleri
İnsan değer verilmeyi...
İnsan beğenilmeyi...
...
İnsan sevmeyi ve sevilmeyi seviyor...

Senmerkezli yaşa hayatı...

Negatif insanlardan uzak dur, bu, sen olsan bile...

Sürekli teşekkür modunda kalırsan çözemeyeceğin sorun kalmaz.

"taş" ları "daş" a dönüştürmek lazım...

Gönlü taş değil de günüldaş...
Yolda taş değil de yoldaş...
Arkadan taş değil de arkadaş...

"Herşey olsun" ya da "Herşey aynı anda olsun" tabiatın doğasına aykırı... Maksimum ile optimum arası gidip gelmek sanırım daha mantıklı...