"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
Üslubu zarif nice insan gördüm.Sahte zarafeti kabalığına perdeydi.Üslubu sert ya da soğuk tabiatlı nice insan gördüm.Kişiliği çok zarif ve güzeldi.Devir imaj ve cila devri.Hoyrat bile olsa kendisi olan insanların net duruşları,sahtelik dolu nezaketten yeğdir. ~ İnsan zekâsı,kalbi ve ruhuyla bütün.Kötü bir zekâ,nezaketli olsa bile kötüdür.İyi bir zekâ,zekâsını kötülüğe kullanıyorsa kötüdür.Nezaket akıl,erdem gibi konular mürekkeptir bir bütündür.O yüzden bugün popüler psikoloji,insan tanımlarında tökezliyor.Çok zarif olanın,en korkunç karaktere ya da sakil bir kişilik gibi duranın en iyi karaktere sahip olabileceği gibi karmaşık bir yapısı var insanoğlunun…Bir de nezaketin kuralları olabilir ama zarafetin olamaz.Zarafet öz’le yani insanın ruhuyla ilgili.Şayet ruhunda yoksa hiçbir zarafet kuralı,yapıştırıcıyla yapışmıyor insanın ruhuna.Yapışsa da bir süre sonra yapıştırıcının etkisi geçip gidiyor.
“Biz kökleri sağlam içiyle barışık dalları mavi göğe bakan iki ağaç gövdesiyiz ~ Biz kalın duvarlar ardında sesleri duyulmayan çocuklara yolun aydınlığı umudun türküsüyüz ~ Biz kelimelerden evvel anlamlarını yüreğine nakşeden iki gönül dostuyuz ~ Biz iki ayrı bedende akıl ve kalp birlikteliği ruhun bilinciyiz ~ Tanıdım kendimden bildim bizatihi gelişinden biz saf sevginin aşkın nefesiyiz bir’iz biz’iz ~ Yalan yaşamın içinde ölüm kadar gerçeğiz! bilir’iz..!
Siz kırılgan,siz hayata uyanan,siz kendinden binlerce çiçek var edecek olan ~ Yaşam,kırıldığın yerden başlar.Bu yüzden kırılan SeVeR,kırılan BiLiR,kırılan AnLaR ~ Sev yaralarını ! Çünkü yaralarına kucak açtığın kadar Alim,sırtını döndüğün kadar zalimsin.
Geçiyor anlar / Geçen de bir daha gelmiyor ki geri. Bir daha asla başlamayacak / Bir hikâyedir bu Yanıtsız bir soru gibi / Zamanın soğuk dudağına ilişen. ~ Resim,başka bir resmin peşinden gidiyor / Rengin üzerine kayıyor renk. Ömür gecesinde zamanın şaşkın saati / Çalıyor art arda.
Üslubu zarif nice insan gördüm.Sahte zarafeti kabalığına perdeydi.Üslubu sert ya da soğuk tabiatlı nice insan gördüm.Kişiliği çok zarif ve güzeldi.Devir imaj ve cila devri.Hoyrat bile olsa kendisi olan insanların net duruşları,sahtelik dolu nezaketten yeğdir.
~
İnsan zekâsı,kalbi ve ruhuyla bütün.Kötü bir zekâ,nezaketli olsa bile kötüdür.İyi bir zekâ,zekâsını kötülüğe kullanıyorsa kötüdür.Nezaket akıl,erdem gibi konular mürekkeptir bir bütündür.O yüzden bugün popüler psikoloji,insan tanımlarında tökezliyor.Çok zarif olanın,en korkunç karaktere ya da sakil bir kişilik gibi duranın en iyi karaktere sahip olabileceği gibi karmaşık bir yapısı var insanoğlunun…Bir de nezaketin kuralları olabilir
ama zarafetin olamaz.Zarafet öz’le yani insanın ruhuyla ilgili.Şayet ruhunda yoksa hiçbir zarafet kuralı,yapıştırıcıyla yapışmıyor insanın ruhuna.Yapışsa da bir süre sonra yapıştırıcının etkisi geçip gidiyor.
~Ebrar Akbulut
Ne zaman yitiriyorduk masumiyetimizi.? İçimizdeki çocuğu öldürence mi.. !
“Biz
kökleri sağlam
içiyle barışık
dalları mavi göğe bakan
iki ağaç gövdesiyiz
~
Biz
kalın duvarlar ardında
sesleri duyulmayan çocuklara
yolun aydınlığı
umudun türküsüyüz
~
Biz
kelimelerden evvel
anlamlarını yüreğine nakşeden
iki gönül dostuyuz
~
Biz
iki ayrı bedende
akıl ve kalp birlikteliği
ruhun bilinciyiz
~
Tanıdım
kendimden bildim
bizatihi gelişinden
biz
saf sevginin
aşkın nefesiyiz
bir’iz
biz’iz
~
Yalan yaşamın içinde
ölüm kadar gerçeğiz!
bilir’iz..!
~nilüfer aksu
“Başkalarının hayatlarına
güneş saçanlar
kendi yaşamlarını da
nurlandırırlar.”
~A.Carneige
Siz kırılgan,siz hayata uyanan,siz kendinden binlerce çiçek var edecek olan
~
Yaşam,kırıldığın yerden başlar.Bu yüzden kırılan SeVeR,kırılan BiLiR,kırılan AnLaR
~
Sev yaralarını ! Çünkü yaralarına kucak açtığın kadar Alim,sırtını döndüğün kadar zalimsin.
~G.Serra Sözen
~
İyilikle,güzellikle,sevgiyle,dostlukla kal,Kadın…
“…kısa söz,basit eşya,kedi sevgisi
aktıkça ağaran bir suyum zamanın ırmağında.”
~Şükrü Erbaş
“Epeyce uzun zamandır görmediğim bir şey gördüm sen de,utanmayı biliyordun.Unutmamıştın.”
~Atıf Yılmaz
“Değer veren hâlden anlar.Hâlden anlayanla gönül bağı kurulur.Gönül bağı kurduğunu seversin ve ondan öğrenmeye açık hâle gelirsin.
İşte öğretmenin gücünün sırrı.”
~Doğan Cüceloğlu
“İnsan hayatının anlamını refahta,sosyal kimlikte bulamaz.Ancak içindeki niyetin saflığında bulabilir.”
~Doğan Cüceloğlu
Geçiyor anlar / Geçen de bir daha gelmiyor ki geri.
Bir daha asla başlamayacak / Bir hikâyedir bu
Yanıtsız bir soru gibi / Zamanın soğuk dudağına ilişen.
~
Resim,başka bir resmin peşinden gidiyor / Rengin üzerine kayıyor renk.
Ömür gecesinde zamanın şaşkın saati / Çalıyor art arda.
~Sohrap Sepehrî