cadı bir şiir yazma yarışı varmış sana göre hani olabilir belki de öyle, bundan kim zararlı çıkar ki, kim rahatsız olur. sen mi olabilirsin sorun yok. bak ne güzel paylaşımlar oluyor, şiirler falan bir yarış bile olsa kendimizi göstermek için. seni de görüyoruz merak etme tarzını filan kaynamıyorsun yani
ve biliyor musunuz o mavi emzikli bebeği dünya zaman denen gazeteden öğrenmişti, cihan haber ajansından . sonra aynı herifler ne yaptı biliyorsunuz malumunuz, bu bebeğin babasına emmisine yardım ettiği gerekçesiyle mit tırlarını durdurdu, başbakan kellesi almaya kalktı. hangisi onlardı, bu bebeğe üzülen mi yoksa o bebeği o hale koyanlara karşı savaşanların yanında olanlara savaş açanlar mı ve bu gün onlar ne haldeler. hak ve batıl hiç bir zaman allahın katında karışmaz.
bir şiir de benden olsun istedim. bu benim yıllar önce suriyede enkaz altında çıkarılan ve tüm dünyada konuşulan kan dondurucu bir bebek cesedi üzerine duygularımı döktüğüm bir çalışma. acı ve gerçek. beğenilmek için değil sadece duygulara tercüman olsun diye yazıldı. üstünde tek kelime harf çalışması yapılmadı. bebeğe saygısızlık etmek istemediğimden. o can vermişken ben sözlerle uğraşmayı bir zul saydım kendime.
Kaskatıydı bedenim Yumuk yumuk ellerimi artık açamazdım Son çığlığımı artık anneme duyuramazdım Acıkmıştım, oysa üşümüştüm, Bakmayın morarmış, soğuk dudaklarıma İçim yanmıştı su içmek isteyişim vardı Kocaman elleriyle beni tutan amca hani Gözyaşlarını tutamamıştı Ve gazetelerde görünce bu resmimi ertesi gün İşte mavi emzikli çocuk dediniz, hayalleri bebekliğinde kaldı Oysa tek değildim, ölen binlerce candan biriydim Her patlayışla irkilip ölen kendisi olmadığını anlayınca Ben de sizin gibi yeniden Günlük telaşıma bakardım Ağlayınca anam meme verirdi susardım Sıradandı benim de hayatım Bu patlayışların neden ve ne olduğunu hiçbir zaman bilemedim biliyorsa da diğerleri bildim ama bir şeyi dünyada iki tür insan vardı biri gömüyordu bebekleri gülerek biri ağlayarak çıkarandı.
ay nolur sen beni sevme.
vaz geçtim yana yana seni sevmeyi ağır ödüyorum canım yıldız tilbem.
cadı bir şiir yazma yarışı varmış sana göre hani olabilir belki de öyle, bundan kim zararlı çıkar ki, kim rahatsız olur. sen mi olabilirsin sorun yok. bak ne güzel paylaşımlar oluyor, şiirler falan bir yarış bile olsa kendimizi göstermek için. seni de görüyoruz merak etme tarzını filan kaynamıyorsun yani
selam abdullah bey. güzel selamınız güneş gibi ısıttı içimizi puslu bir hava var adanada. biz adanalılar alışkın değiliz pek bu havalara.
sen nasıl görmek istersen cadı.
teşekkür ederim efendim aydınlandım. okumak isterim en kısa zamanda.
ve biliyor musunuz o mavi emzikli bebeği dünya zaman denen gazeteden öğrenmişti, cihan haber ajansından . sonra aynı herifler ne yaptı biliyorsunuz malumunuz, bu bebeğin babasına emmisine yardım ettiği gerekçesiyle mit tırlarını durdurdu, başbakan kellesi almaya kalktı. hangisi onlardı, bu bebeğe üzülen mi yoksa o bebeği o hale koyanlara karşı savaşanların yanında olanlara savaş açanlar mı ve bu gün onlar ne haldeler. hak ve batıl hiç bir zaman allahın katında karışmaz.
bir şiir de benden olsun istedim. bu benim yıllar önce suriyede enkaz altında çıkarılan ve tüm dünyada konuşulan kan dondurucu bir bebek cesedi üzerine duygularımı döktüğüm bir çalışma. acı ve gerçek. beğenilmek için değil sadece duygulara tercüman olsun diye yazıldı. üstünde tek kelime harf çalışması yapılmadı. bebeğe saygısızlık etmek istemediğimden. o can vermişken ben sözlerle uğraşmayı bir zul saydım kendime.
Kaskatıydı bedenim
Yumuk yumuk ellerimi artık açamazdım
Son çığlığımı artık anneme duyuramazdım
Acıkmıştım, oysa üşümüştüm,
Bakmayın morarmış, soğuk dudaklarıma
İçim yanmıştı su içmek isteyişim vardı
Kocaman elleriyle beni tutan amca hani
Gözyaşlarını tutamamıştı
Ve gazetelerde görünce bu resmimi ertesi gün
İşte mavi emzikli çocuk dediniz, hayalleri bebekliğinde kaldı
Oysa tek değildim, ölen binlerce candan biriydim
Her patlayışla irkilip ölen kendisi olmadığını anlayınca
Ben de sizin gibi yeniden
Günlük telaşıma bakardım
Ağlayınca anam meme verirdi susardım
Sıradandı benim de hayatım
Bu patlayışların neden ve ne olduğunu
hiçbir zaman bilemedim biliyorsa da diğerleri
bildim ama bir şeyi
dünyada iki tür insan vardı
biri gömüyordu bebekleri gülerek
biri ağlayarak çıkarandı.
Nuray barman
hayatının kadını olmak hevesinde değilim.