onun kaybı,belkide Türkiye nin son yıllardaki en büyük kaybı..yaşasaydı..keşke de millet dürüst adam neymiş görseydi..bilhassa son dönem ki siyasetçiler...! ! ! ! !
talan bir kalbi, onaracak kadar,ustamıydın sen? dönüşüm olsa hani,tekrar bana diyorum. bıraktığın gün kadar, ıslak gözleri kurutmaya yetecek mi? estireceğin sevda yelleri.. ya... buz kesmiş,kanı donuk,dargın eli, ısıtabilirmisin? eskisi kadar sıcak, eskisi gibi, camların gerisinde durup, el edecekmissin? coşkun bir yüreğin,deli çarpıntılarıyla, ve...yaşanmamış baharlara inat, bu bahar dönecekmisin? öpecekmisin,senden hasret buselerle, sana ait yerleri.
ne ağlamak,ne dövünmek ne geceler boyu seni düşünmekler, ne delice uyanışlar,karabasanlardan hiçbiri olmayacak, senli zamanlara dönüş yok artık sildim kazıdım bütün hazlarını dokunuşlarının,bedenimden, dudağlmdan tomurcuklarını kuruttum beni öpünce açarkenki.. bir deli rüzgarın insafına kaldı resmin senide peşinden silkindim. yoksun artık şimdi. ellerin yok, gözlerin yok, sözlerin kalmıştı en çok, uğuldayan beynimde onlarıda akıttım, bir dolu ağlayarak sensiz dün gece...
' ŞÖYLE söylüyordu meşhur yazar Tolstoy: ‘Hayatı anlamayanlar ölümü hatırlamayı arzu etmezler. Çünkü bu hatırlama onlara, yaşadıkları hayatın aklî vicdana uygun düşmediğini gösterir.’
sayın Acar baktım ki..akıllıyı kimse dinlemiyor...attım onu bir kenara (yani ben mi onu terketmiş oluyorum bu durumda) her neyse...dellendim ben..şimdi millet bana hak veriyor hiç olnazsa.nasıl mı? aman,.. delidir ne dese,.. ne yapsa yeridir...diye..ha ha ha hayttt... bende fırsattan istifade...yeri geldikçe...bi güzel lafı sokuşturuyorum...nassı ama..? :=))
sizleri bilmem ama...ben senede bir günün...şu günü.bu günü diye lanse edilmesine karşıyım...ben sevdiğimi...heran,her zaman..çok ama çok sevip önemsiyorum..anamı da,babamıda,sevgilimide (yok ama)
sevgili arap..ne demişler..' kişi kendini bilmek kadar irfan olamaz '
alkışlıyorum seni...
sayın Acar yok yok deli deyin bana...benimki tesçillenmiş delilik..
onun kaybı,belkide Türkiye nin son yıllardaki en büyük kaybı..yaşasaydı..keşke de millet dürüst adam neymiş görseydi..bilhassa son dönem ki siyasetçiler...! ! ! ! !
talan bir kalbi,
onaracak kadar,ustamıydın sen?
dönüşüm olsa hani,tekrar bana
diyorum.
bıraktığın gün kadar,
ıslak gözleri kurutmaya yetecek mi?
estireceğin sevda yelleri..
ya...
buz kesmiş,kanı donuk,dargın eli,
ısıtabilirmisin? eskisi kadar sıcak,
eskisi gibi,
camların gerisinde durup,
el edecekmissin?
coşkun bir yüreğin,deli çarpıntılarıyla,
ve...yaşanmamış baharlara inat,
bu bahar dönecekmisin?
öpecekmisin,senden hasret buselerle,
sana ait yerleri.
YOKSUN...
ne ağlamak,ne dövünmek
ne geceler boyu seni düşünmekler,
ne delice uyanışlar,karabasanlardan
hiçbiri olmayacak,
senli zamanlara dönüş yok artık
sildim kazıdım bütün hazlarını
dokunuşlarının,bedenimden,
dudağlmdan tomurcuklarını kuruttum
beni öpünce açarkenki..
bir deli rüzgarın insafına kaldı resmin
senide peşinden silkindim.
yoksun artık şimdi.
ellerin yok,
gözlerin yok,
sözlerin kalmıştı en çok,
uğuldayan beynimde
onlarıda akıttım,
bir dolu ağlayarak sensiz dün gece...
sayın Acar..g.ıygıycı bu...yine dalmıştır bir gıygıya....halbuki..cami,..yunusları geçince,..tam sağdaki sokağın içinde..
' Ömür, anne karnı ile toprak altındaki iki karanlık arasında,..yakılan bir kibrit alevi gibidir. '
' ŞÖYLE söylüyordu meşhur yazar Tolstoy: ‘Hayatı anlamayanlar ölümü hatırlamayı arzu etmezler. Çünkü bu hatırlama onlara, yaşadıkları hayatın aklî vicdana uygun düşmediğini gösterir.’
sayın Acar baktım ki..akıllıyı kimse dinlemiyor...attım onu bir kenara (yani ben mi onu terketmiş oluyorum bu durumda) her neyse...dellendim ben..şimdi millet bana hak veriyor hiç olnazsa.nasıl mı?
aman,.. delidir ne dese,.. ne yapsa yeridir...diye..ha ha ha hayttt...
bende fırsattan istifade...yeri geldikçe...bi güzel lafı sokuşturuyorum...nassı ama..? :=))
sizleri bilmem ama...ben senede bir günün...şu günü.bu günü diye lanse edilmesine karşıyım...ben sevdiğimi...heran,her zaman..çok ama çok sevip önemsiyorum..anamı da,babamıda,sevgilimide (yok ama)