ÇÜRÜMENİN FOTOĞRAFI -I- İnsan bir kere onurunu yitirmesin, hiçbir yalan utandırmaz artık, hiçbir düşkünlük yüzünü kızartmaz, hiçbir rezillik küçük düşürmez, hiçbir doğru erdem kazandırmaz, hiçbir acı merhamet uyandırmaz. O artık sadece kötüdür, korkaktır, çürümenin fotoğrafıdır, şiddetin ruhudur, toplumsal bir urdur, bir yalnızlık iskeletidir. // Bizden daha iyi bilir yenildiğini. Ezildiğini. Tükendiğini. Sevinemediğini. Çıkışının kalmadığını. Ne yapacağını bilemez olduğunu. Sevilmediğini. Kimseye güvenmediğini. İnsanlardan bir mezara döndüğünü. Derin bir yalnızlıkla boğulduğunu. Uyuyamadığını. Dua edecek tanrısının kalmadığını. Duasının kalmadığını. (...) -II- Acıklı bir çaresizlik içinde, her gün biraz daha büyük bir korkuyla ödüllendirir kendini. Ne kadar bilincindedir bilinmez ama korkusu, yakınındaki herkese aynı zehirle geçer. Çıngıraklı bir ağız, pıtraklı bir yüz. Ürküntü veren bir kuşkuyla bakar insanlara. Hayal kurarak girdiği yatakları yoktur artık. Ona sığınacak kimse kalmamıştır. Çaresiz düşürdüğü insanın nasıl baktığını en iyi o bilir. Bütün bir dünya korkunun gözleridir. Bağırmaktan başka sözü kalmamıştır. // İhtirasın ve ahlakın sefaleti budur: Utancın sularını geçmeye gör, varacağın kıyılar haysiyet çölüdür, insan çölüdür, sevgi çölüdür. Ruhunda, hiçbir yerini örtmeyen bir üniforma. Geçmişini topluma giydirmeye çalışırsın. Olmaz. Çırılçıplak kalırsın. Karşı kıyı yoktur. Deniz yoktur. Ses yoktur. Zaman yoktur. Yalnızlığın dünyanın sınırlarına varmıştır. (...)Şükrü Erbaş (ÇIRPINIP İÇİNDE DÖNDÜĞÜM DÜNYA)
Ençokda k e n d i n e merhametsiz iken insan…başkalarının yaralarına dokunması n e y i d e ğ i ş t i r i r.. birazcık enfeksiyonirin..birazcıkderinlik canacısı..ve illaki kabuktutar bigün..tekrar kanatılsındiye..MY
"...Sonbahar sanattır; Diğerleri mevsim...!"Cemal Süreya
"..b e n a y d ı n l a n a m a d ı m bukonuda..."
ÇÜRÜMENİN FOTOĞRAFI
-I-
İnsan bir kere onurunu yitirmesin, hiçbir yalan utandırmaz artık, hiçbir düşkünlük yüzünü kızartmaz, hiçbir rezillik küçük düşürmez, hiçbir doğru erdem kazandırmaz, hiçbir acı merhamet uyandırmaz. O artık sadece kötüdür, korkaktır, çürümenin fotoğrafıdır, şiddetin ruhudur, toplumsal bir urdur, bir yalnızlık iskeletidir. // Bizden daha iyi bilir yenildiğini. Ezildiğini. Tükendiğini. Sevinemediğini. Çıkışının kalmadığını. Ne yapacağını bilemez olduğunu. Sevilmediğini. Kimseye güvenmediğini. İnsanlardan bir mezara döndüğünü. Derin bir yalnızlıkla boğulduğunu. Uyuyamadığını. Dua edecek tanrısının kalmadığını. Duasının kalmadığını. (...)
-II-
Acıklı bir çaresizlik içinde, her gün biraz daha büyük bir korkuyla ödüllendirir kendini. Ne kadar bilincindedir bilinmez ama korkusu, yakınındaki herkese aynı zehirle geçer. Çıngıraklı bir ağız, pıtraklı bir yüz. Ürküntü veren bir kuşkuyla bakar insanlara. Hayal kurarak girdiği yatakları yoktur artık. Ona sığınacak kimse kalmamıştır. Çaresiz düşürdüğü insanın nasıl baktığını en iyi o bilir. Bütün bir dünya korkunun gözleridir. Bağırmaktan başka sözü kalmamıştır. // İhtirasın ve ahlakın sefaleti budur: Utancın sularını geçmeye gör, varacağın kıyılar haysiyet çölüdür, insan çölüdür, sevgi çölüdür. Ruhunda, hiçbir yerini örtmeyen bir üniforma. Geçmişini topluma giydirmeye çalışırsın. Olmaz. Çırılçıplak kalırsın. Karşı kıyı yoktur. Deniz yoktur. Ses yoktur. Zaman yoktur. Yalnızlığın dünyanın sınırlarına varmıştır. (...)Şükrü Erbaş (ÇIRPINIP İÇİNDE DÖNDÜĞÜM DÜNYA)
"Özlem duygusu bende giderek ölüyor./ Ancak çok sık gördüğümü ya da ölenleri özlüyorum...."
"OkyanUStanmı geldin meltemim
Mavi İklimini seveyim :)"
t e ş e k k ü r e d e r i m övgüiçin Ahmetihsanaraç
"..dahi lerisewinizefendiler.."
"..hayatınimlasıkaçmış d a h i ler ayrı yazılmalı..imlasızlaraselamolsun "
ç o k d o ğ u m y a p t ı m ..ama.....hiçbiri rahmimdendüşmedidünyaya...MY
Ençokda k e n d i n e merhametsiz iken insan…başkalarının yaralarına dokunması n e y i d e ğ i ş t i r i r.. birazcık enfeksiyonirin..birazcıkderinlik canacısı..ve illaki kabuktutar bigün..tekrar kanatılsındiye..MY