© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Seni fena halde bozmuşlar
O hünerli zatı tanımak isterdim
Ölüler Konuşmaz
Diriler Konuşur
"Mavi mi beyaz mı?"? diye sordu çocuk
"Sarı mı siyah mı?"? diye sormadı ihtiyar
Beyaz a bakıyordu görmeyen iki gözüyle
Siyah a bakmıyordu gören eksi iki gözüyle
Kendimden biliyordum
Senden bilmiyordum
Görmediğin zaman renklerin en güzeli en başta olandır
Gördüğün mekan, renksizlerin en çirkini, en sonda olmayandır
Kuvvetli adımlarının sesi
Kuvvetsiz duruşunun sessizliği
Karanlık beynimde arş-ı alayı titretiyordu
Aydınlık beyinsizliğimde yer küreyi titretmiyordu
Gökyüzü melekleri hüzün yüklenmiş
Yeryüzü şeytanları, sevinç yüklenmemiş
Dokunsan kusacak öfkesini
Dokunmasan yutacak sevincini
Bulutlar karanlığı resmediyor
Bulutlar aydınlığı resmetmiyor
İki olasılıktan biri gücüme gidiyor
Eksi iki olasızlıktan hiçi gücsüzüme gitmiyor
Ya Hüküm sürecekti kin
Ya Hükümsüz duracaktı neşe
Ya kopacaktı fırtınası dili tutulmuş sessizliğin
Ya bağlanacaktı fırtınasızlığı dili tutulmamış sesin
Mezarı başında bir soğuk taş
Yaşamı sonunda çok sıcak taş
Taşında bir al yazma bağlı
Taşımda çok mor yaz bağsız
Ölsem de değişmez bu düzen derdin
Dirilsem de değişir şu düzensiz derdim
Neyin değişmesini bekliyordun ki
Onun bunun şunun değişmemesini bekliyordumki
..../ düzenin değişmesiyle neydi derdin ?
...../ düzensizin değişmemesiyle o idi bu idi şu idi derdim?
Hadi canim hadi sen işine bak artık
Dur cansız dur ben işime bakma nihayet
Öldün sen unutma, pervasızca hesaplaşma benimle
Dirildim ben unut, pervalıca hesaplaşmama seninle
Ölenler duymaz ki müziği, ışığı görmez ki
Dirilenler duyar ki müziği, karanlığı görür ki
Nerede nefret ettiğin şarkı varsa onu çalıyorum
Başucunda
Orada burada şurada hoşlandığın şarkı yoksa neyi çalmıyorsun Sonucunda
Gece yeşil patikada yolumu görseydin
Gündüz turuncu patikasızlıkda yolsuz görmeseydin
Dudaklarındaki mühür işlemezdi demir ayaklarıma
Dudaksızlığın mühür, işlerdi demirsiz ellerine
Kapanma diyordu ayaklarıma
Kapan demiyordu ellerine
Parmak aralarıma doluşuyordu
Parmaksız arasızlıklarına boşalıyordu
Mezarının toprağı.
Yaşamın havası
Cam çivisiyle tabutuna, yedi tahta çakmışlar,
Tahta çivisizliğiyle tabutuma, yedi Cam sökmüşler,
Gün görmemiş solucanlar dolmuş boşluklarına
Gece görmüş solucanlar boşalmış doluluklarına
İki olasılıktan birinin dişi kırılmış
Eksi iki olasızlıktan çoğunun dişi yapılmış
Biri kalmış göğüs boşluğumda.
Çoğu gitmiş göğüs doluluğuna.
İçime işlemeyen, içinin sindiği ihanetten kalan
Dışına işleyen, dışının sinmediği ihanetsizlikten kalmayan
Göğüs boşluğuma, yüzünü kapatıyorum
Göğüs doluluğuna, yüzümü açıyorsun
Mezarının Başucunda
Yaşamımın Sonucunda
Demir parmaklıklar sarmaladım dudaklarıma
Demirsiz parmaksızlıklar sarmalamadın dudaklarına
Dikenli telle çevirdim her hücremi
Dikensiz telle çevirmedin hiç hücreni
Bana seni çağıran hücrelerimi kansere çevirdim
Sana beni çağırmayan hücrelerini kansersize çevirdin
Yine de yok edemedim varoluşlarını
Yinesizde var ettin yokolmayışlarımı
Ayağım yerden kesilse,
Elin gökden kesilmese
geçer miydi boynumdan veballerin.
geçmez miydi boynundan veballsizliklerim.
Kanımı içtiğin altun şarap kadehlerinden dökülür müydü sözcükler.
Kansızlığını içmediğim altun şarap kadehlerimden dökülmezmiydi sözcükler.
Düşüncelerime sesleniyorum
Düşüncelerine seslenmiyorum
Tanrım delirdim mi, nedir bu çılgın şiirler.
Tanrın akıllandın mı, odur budur şudur uslu şiirler
Öyle zamanlarda kaldım ki tavla tahtasının tam kıyısındaki düşeş zarlar gibi
Böyle mekansızlıkta kalmadın ki tavla tahtasının noksan kıyısızlığındaki düşeşsiz zarlar gibisiz
Gözlerimdeki rengi soluk, sökülmüş kışlık yün hırka gibi
Gözlerindeki rengi sıcak, doldurulmuş yazlık yünsüz hırka gibisiz
Yokluğundan, varlığın daha büyük bir zarar gibi
Varlığımdan, yokluğum daha küçük bir fayda gibisiz
Düşüncelerime sesleniyorum
Düşüncelerine seslenmiyorum
Neydi senin benimle derdin
O idi bu idi şu idi seninle derdim
Yüzüme baka baka şimdi sus derdin
Yüzüne bakmaya bakmaya sonra haykır derdim
Şimdi sustum.
Sonra haykırdın.
Bir sırrım da yok artık.
Hiç sırrın da var nihayet.
Günahım da uluorta
Sevabın da kuytuköşede
Vebalim de
Vebalsizliğim de
Senin olsa bütün bunlar.
Benim olmasa noksan şunlar.
Benden sana ölümünün yıldönümünde
Hediye
Senden bana yaşamımın yılsızdönümsüzlüğünde
Hediyesiz
Cesedin gibi solsa çürüse.
Vücüdum gibisiz açsa çürümese.
Çürüdükçe parlayan bir ateş gibi karanlığın ortasında
Çürümedikçe solan hiç ateş gibisiz aydınlığın sonunda
Mezarına su döksem, çiçek açar miydi
Yaşamıma su dökmesen, çiçek solar miydi
Hayır Tanrım! hayır
evet Tanrın! Evet
Bu topraktan en fazla ayrık otu yeşerir.
Şu topraksızdan en az birlik otu solar.
Diger otlardan ayrılır o da
Diğersiz otsuzlardan birleşir o da
Senin benden ayrıldığın gibi
Benim senden birleştiğim gibisiz
Nefretimi kussam Mezarının başında
toprağa yazık
Sevincini yutsan Mezarımın sonunda toprağa değer
O seni nereye kusacak nerden bilsin.
Bu beni oraya buraya şuraya yutacak ordasın burdasın şurdasın bilmesin.
Deniz kıyısı da değil üstelik,
Kara kıyısız da değil alçaklık,
Dalga vursa da kendime gelsem.
Durgun vurmasa da sanada gelmesen.
Düşüncelerimin utanmazlığını
Düşüncelerinin utandığımı
Yüzüme vursa
Yüzüne vurmasa
Yüzüme vursa da kendime gelsem.
Yüzüne vurmasa da sanada gelmesem.
Senden adım adım kendime doğru gelsem
Benden karış karış sana yan gelmesen
Sonra yatsam mezara dizlerimi karnıma çeksem
Sonrasız yatmasan yaşama dizlerini karnına çekmesen
Bir kaç damla süzülenle yeşerir mi acaba
Hiç kaçsız damla boşalana soluverir mi galiba
Beethoven’in son dizesi
Beethovensizin ilk dizesizi
Senden de ziyade...
Benden de ziyadesiz...
Tamam şimdi sus
Yarım sonra konuş
Sen de ölüsün
Ben de diriyim
Ölüler konuşmaz
Yaşayanlar konuşur
Duymaz da
Duyar da
Ya sen ölü değildin, ya da ben sağır.
Ya ben diri değildim, ya da sen duyar
Hadi şimdi git
Dur sonra gitme
Ödeşsin ruhumun kanat sesleri...
Ödeşmesin ruhunun kanatsız sessizlikleri...
Ödeşsin artık senin yokluğunla
Ödeşmesin artık benim varlığımla
BARDAĞIN YARISI DOLU İSE DİĞER YARISIDA BOŞ İSE SÖZKONUSU OLAN NE?
"(Beyin jimnastiğine iyi gelen buda bir çeviri)"
Yurtsuzların Yurdu
26.10. 2022
Bu gece de sabahla sevişip gitmesin
Haklısın Kimya Hatun
Ve
Eyvallah Amarna
Okuduğunu anlamayn kişiyle diyaloğa girdim diyalogu birak tartışıyorum
Yazık bana
Kalem tutan, yüreğini şiire döken kişiye bu sözler hiç yakışmıyor..
Bir son verin kimse üzülmesin..
Kerem abi diyeceğim izninizle lütfen üzgünsünüz kırgınsınız belli ama kırmayın incitmeyin bozmayın insanların huzurunu
derdiniz kimleyse onla söyleşin
Ey insan Kaf Dağı kadar yüksekte olsan da, kefene sığacak kadar küçüksün.
Unutma... Üzdüğün kadar üzülürsün
Şems-i Tebrizi
Şarkıyı Armağan ettim Yasemin geç kaldın
Arkadaşlar ben bir hata yaptım görmezden gelmemem gereken birine yazdım
Ekmeğine yağ sürdüm
Özne bir şarkı armağan eder misin lütfen
Kerem Olmak
Tadımızı kaçırma daa
Amarna
Bana burada iltifatta bulunan ilk kişiye sarkı armağan edeceğim
Sessizliğin sağır eden gürültüsünden iyidir bir şiir, bir ezgi...
Ne güzel demiş Oğuz Atay; "Bizde unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, ağlamamış gibi."
Sayın Amarna sizin de seçiminiz içten içe bir burukluk yaşattı..
Miskin ekmek beğenmiyor
Şeytan melek beğenmiyor
Kadın erkek bilinmiyor
Çeşitlenme çağındayız
Hain övgü dileniyor
Zalim sevgi dileniyor
Akıl beyin dileniyor
Amaçlama çağındayız
Cahil pür dikkat dinliyor
Ferasette hız kesmiyor
Üst akıldan besleniyor
Doğaçlama çağındayız
Niza dersen kol geziyor
Şeytan helallik istiyor
Yalan galebe çalıyor
Şiirretleşme çağındayız
Bir devran ki sefil kibri
Özlenilen cahil şirki
Dillerde bir sosyal zikri
Gülünçleşme çağındayız...
Mücrimiyim bak şu işe
Mahsenlerde şarap şişe
Dillerde küfür klişe
Bilinçlenme çağındayız...
ne yalan diyim hamburger olsa yerdim
ne yalan söylim
allahın bildiğini kuldan gizleyecek değilim
canım fena halde hamburger çekti
Şairin eli kalemdir
Düşü şiir
Bir nefeste kız bulur
Maviye döner otlar
Güldürür
Pedro'yla ağlar sebepsiz
Cartagena'da gar olur
Derin bir nefesle
Kışın ortasına oturur
Tükürür
Yazı öldürür
Oğuz Aksaçl'a aynı çağda yaşamak
Tavsiyeleriniz için teşekkür ederim
Eyvallah Amarna
Herkes Oğuz Aksaç dinlesin
Sevgili Amarna, çok tatlısınız ;))
Güneşin bana tutulmasını izledim ;))
Bu kürsünün beddua zamanı gelmiş...
Ey kendini insan bilen insan! Kendini oku…
Geceler iyidir
Yalnız yaşayanlar bilir bunu soğukta küçülen mobilyaların çıkardığı sesler korkularımızla dans ederler