© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Ölüler, ölüler nerelerdesiniz?
Ölüler, bir bilinmez yerdesiniz.
Artik gündüzleriniz gece,
Bütün günleriniz: dün.
Artik her sözünüz sükût,
Her isaretiniz gizli.
Tutuyoruz nasihatlerinizi...
Ölüler, ölüler her yerdesiniz!
Ne zaman aynaya baksam,
Görünüveriyor babam...
Bahçem, odam, sofam,
Nereye geçsem, nereye çiksam;
Hâtiram!
Her yerde sizden bir eser.
Gökyüzünde bir bulut
Biraktiginiz sesler
Yakin günese, aya.
Dokunabilsem oraya,
Kiminiz konusacak,
Kiminiz gülecek,
Eski günler gelecek.
Ölüler bilebilsem gittiginiz yeri,
Ruhum, muradina erecek;
Annem dösegimi serecek,
Topraginiz topragim,
Aranizda yatacagim.
Rabbim, nihayet sana itaat edecegiz...
Artik ne kin, ne haset, ne de yasamak hirsi,
Belki her sabah vakti, belki gece yarisi,
Artik nefes almayi birakip gidecegiz...
Ben artik korkmuyorum, herseyde bir hikmet var
Gecenin sonu seher, kisin sonunda bahar.
Belki de bir bahçeyi müjdeliyor su duvar,
Birer agaç altinda sevgilimiz, annemiz.
Gece degmemis sema, dalga bilmeyen deniz,
En güzel, en bahtiyar, en aydinlik, en temiz
Ümitler içindeyim, çok sükür ölecegiz...
başlangıçtır
şu anda en özlediğim ve istediğim şey..
benim için SON..
başlangıç...
nedir ki? ben korkmuyorum...en fazla bir kere başıma gelir...ama günah sevap kaygıları olanlar, her gün yüzlerce defa ölüyor...
Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber;
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber...
hadi teistlerin iki omuzunda muhasebecileri var, kelekleri-kıyakları yazan,....ateistler ne b.k yiyecek? :))
özlem
ölüm bir gerçek her kez yaratıldı her kez ölücek.
eninde sonunda olacak bir olay ve tek gerçek..aslında herzaman bunu düşünsek şu üç günlük dünyada neyi paylaşamıyoruz allah aşkına anlayacağız değil mi...
Hayatın en büyük gerçeği.
Dünya zindanında ebediyetin kapısını çalmaktır ölüm...
Cismani hayatın gürültülerinden, ruhların uçuş meydanına geçmektir...
“Ölüm idam değil, hiçlik değil, fenâ değil, dağılma değil, sönmek değil, ebedi ayrılık değil, yokluk değil, tesadüf değil, fâilsiz bir yok oluş değil. Belki, bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir mekan değiştirmedir. Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksan dokuz ahbabın toplanacağı yer olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır.” (Bediüzzaman)
ÖLüM BiZe Ne YaKın
Ne UzaK ÖLüM
ÖLüMSüZLüĞü TaTTıK
BiZe Ne YaPSıN ÖLüM..
Dinlenmek,
Ölüm her aklına geldiğinde
Ah edip vah edip inleme
Bu halinde tanrıyı incitmiş olacaksın
Ecel kapını çaldığı zaman
Evi telaşa verme
O gelidiği zaman
Sen gitmiş olacaksın.
hayatın verdigi en son tat (ölüm)
ölüm
bir yağmur gibidir
yeni fidanlar yetişir
her damlasında
ölüm bu yüzden
yaşadığının ispatıdır
ölümü gitmek, yokolmak, cezaya çarptırılmak vs olarak algılamıyorum.
sadece 'bedensiz hayat olarak düşünüyorum'
kaslardan, kemiklerden, yemeklerden, meşgale ve telaşlardan arındırılmış saf öz.
www.antoloji.com/erdal gişi
gitmek diye buna denir işte,hadi eyvallah.....
ibret....
adalet....
ve umarım huzur ve sukunet.......
Onurlu ve sessiz bir ölüm isterim.Bardaktan boşalır bir yağmur altında...
Hayata gozlerini kapama.
o uzun anlatışlardan sonra suskunluk
E bari AYRILIK olmasaydı...
ölüm vuslattır.bu sınavlarla uzanan yolun sonunda bizi sonsuzluğa geçircek olan bekçidir.kaçınılmaz olandır.anı değerli kılar ölüm.
Çok insanın gözlerinde gördüm ölümü..Yanıbaşımda bekledi Azrail çoğu zaman.. Gelir bir bir toplardı ruhları sanki bazen….Sonbahardaki yaprak dökümü gibi dayanılmaz olurdu günler…İçine atmak acı verirdi..Paylaşamazdın da… Büyürdün…Yaşlanırdın.. Tecrübe kazanırdın belki ama paylaşamazdın….
Her gün eksilir azalırdın duyarsızlaşmanın güç olduğunu görünce.…Saklayamazdın bazen… Olsundu… Ağlamak da insana mahsustu….Hem yıkanırdı arınırdı belki ruhun o yağmur damlalarıyla....Ağlardın…Sabırla beklerdin yağmurdan sonra toprak kokusu duyma ihtimalini…..Olmayacak olsa da umardın…
Hep yarın ölecekmiş gibi yaşamaya çalıştım bu yüzden…Hayattan yarın ölecekmiş gibi zevk almaya…Hayat çok kısa….Zamansa bizlere bahsedilmiş bir nimet...
Ve ne demiş Baki…^^Baki kalan bu kubbede, Hoş bir seda imiş^^…Ne güzel, ne hoş sedalar bırakmış bazıları bu kubbeye…Kimbilir belki bir gün, bizlerin arkasından da hoş sedalar edilirse… İnsanlar bize hayır dua okur, Allah taksiratını affetsin derlerse….İşte o zaman değer bir ömrü buna sevgiyle vakfetmeye…
olum,perde arkasindan haber...
ölüm bana dünyada yaptıklarımı hatırlatıyor ve ölümün diriliş oldugunu çagrıştırıyor
yerin alti üstünden daha hayirli ise, ölümde dünyada insanin basina gelebilecek olan en hayirlisidir....
ölüm bence bir kurtuluş,bu dünyadaki yalanlardan arınış,yani ben öle umut ediyorum,ölüm hayatın anlamlı olan tek perçası.