Hissiz yürekler aydınlık için çarparken, tenhalardaki yeşil yapraklar karanlıktan ayrılmanın hüznüyle dökerler en değerli incilerini; aydınlığın acımasız derinliğinde kaybolacak şebnemleri... karanlık! seni vazgeçilmez kılan her çehreyi güzel kılman mı yoksa güneş doğunca tüm gerçeklerin aydınlanmasından korkmam mı...
müziğin renklere dönüştüğü, anlamsızlığın derinlere gömüldüğü yer. tüm duygular, hatırlanan anlar, karanlık olduğunda yüzeye çıkar. en iyisi gözleri kapayıp daha da derine dalmaktır. karanlıkta gözleri açmak ise alışana kadar güvensiz bir durgunluk verir. gün boyu insanın üstüne başına bulaşmış olan gürültü, ya müziğe ya sessizliğe dönüşür. aydınlık kabul etmekse, karanlık özgür bırakılmaktır.
uyku karanlığın düşmanıdır. düzgün uyuyan insanlar karanlığı hatırlamazlar. uyandıkları zaman ile kahvaltı etmeleri arasında, gece gördükleri anlamsız rüyaları bir iki saniye akıllarından geçirip hemen unuturlar.
karanlık umursamazlıktır. gecenin bir vakti, rüzgardan sallanmakta olan bir ağacın dallarının arasından gelen soluk bir ışığın duvarda oluşturduğu gölgeleri izlemektir. karanlık, ışıksızlıkta gözleri açık tutmaktır.
karanlık bence çok iyi bir sırdaştır.hemde öyleki yapılan iyi işleride kötü işleride gizler sen söylesen bile o gizlemeye devam eder karanlık la iyi dost olanlar genelde başarılı olmuşlardır bu bir tesadüf değildir ve tarihte bir çok örneği vardır(WRİTTEN BY KRNLK)
Penceremin dışından beni aydınlatacak bir ışık, bir çığlık beklerken, karanlık sancılar giriverdi koynuma. Yine sislendi sol yanım. Ertesi günün umudunu düşleyen başım yastığa düşüyor uyuyorum. Sabah yeni sislerle uyanacağımı bilerek. Gölgeleri gecenin sokak lambalarının altında bırakıyorum.
karnlık yalnızlıktır.yalnızlığı anca karanlıkla paylaşırsın.ve herşeyi karanlıkta saklarsın karanlık iyi bir dosttur çok iyi sır saklar...... kan kırmızı karanlık.....
duydum ki ampullerin patlamış karanlıkta kalmışın hani giderken sana ihtiyacım yok benim demiştin demiş ve acıtmıştın yüreğimi eğer istersen kalbimi söküp sana verebilirim sende avizeye takar ve aydınlanırsın söz başına kakmayacağım al hadi eldiven giy kanlanmasın ellerin..
karanlık hiçlik yokluk körlük görmezlik ve görememezlik.. göremiyorum o halde yokmuyum ben karanlıkta ben varsam karanlıklar nerede.. niçin Allah karanlıklardan aydınlığa çıkarandır.. karanlıklar niçin çoğuldurda aydınlık tekildir..heryer karanlık ve herşey.. bir güneş var aydınlatan başka kim.. geçenlerde hoşgeldin ve hoşbulduk kelimeleri hakkında bir ikilem oldu sanki birileri arasında.. hoşgeldin diyen yine tekildi ve hoşbulduk çoğul.. bir tevhid mi vardı burada konuşan birdi misafiri ağırlayan tek! ben birim konuşursam birleyerek konuşurum ve sen hoşgeldin ey resul! benim gözümde birsiniz ve benim kullarımsınız hoşbulduk ya ilahel alemiin biz hepimiz geldik sana geldik bir olana geldik...
Karanlıktan şikayetimiz varsa, karanlığa küfretmeyi bırakıp, aydınlanmak için neler yapılabilir buna kafa yormalıyız.
Aslında her karanlık, bir aydınlığa gbedir.
Çünkü Allah dışında hiç bir şey sonsuz değildir,
öyleyse karanlıklarda son bulacaktır.
Her karanlık, içinde aydinlığı barındırır. Karanlığın aydınlığı olmazsa gece, zifiri karanlıkta insan yolunu bulabilir mi?
yalnızlık,ürperti,sır,gizyokoluşun ifadesi bence allah kimseyi karanlıkta bırakmasın
karanlık bence yalnızlığın ta kendisidir
ürpertici, kimi zaman çaresizliktir karanlık ta ki çaresini bulan kadar.En iyi dileklerimle
Tek dostum karanlık..
Düşüncelerimin sırdaşı..
Vicdanımın ayinesi..
Karanlık..
Var mı? Acaba senin yerini dolduran aydınlık..:(
her göz kırpmasında hayatımızda...
elimizde olmadan içimizi kaplıyor bazen
Hissiz yürekler aydınlık için çarparken, tenhalardaki yeşil yapraklar karanlıktan ayrılmanın hüznüyle dökerler en değerli incilerini; aydınlığın acımasız derinliğinde kaybolacak şebnemleri... karanlık! seni vazgeçilmez kılan her çehreyi güzel kılman mı yoksa güneş doğunca tüm gerçeklerin aydınlanmasından korkmam mı...
içimizdeki karanlıkları göze alamazsak bütünlüğümüze @SL@ ulaşamayız...
müziğin renklere dönüştüğü, anlamsızlığın derinlere gömüldüğü yer. tüm duygular, hatırlanan anlar, karanlık olduğunda yüzeye çıkar. en iyisi gözleri kapayıp daha da derine dalmaktır. karanlıkta gözleri açmak ise alışana kadar güvensiz bir durgunluk verir. gün boyu insanın üstüne başına bulaşmış olan gürültü, ya müziğe ya sessizliğe dönüşür. aydınlık kabul etmekse, karanlık özgür bırakılmaktır.
uyku karanlığın düşmanıdır. düzgün uyuyan insanlar karanlığı hatırlamazlar. uyandıkları zaman ile kahvaltı etmeleri arasında, gece gördükleri anlamsız rüyaları bir iki saniye akıllarından geçirip hemen unuturlar.
karanlık umursamazlıktır. gecenin bir vakti, rüzgardan sallanmakta olan bir ağacın dallarının arasından gelen soluk bir ışığın duvarda oluşturduğu gölgeleri izlemektir. karanlık, ışıksızlıkta gözleri açık tutmaktır.
Gündüzün şerri, gecenin hayrından iyidir.
Koskoca adam oldum beni hala karanlıklar ürpertir....
...
yine sana kaçacağım...
ve kovacağım huzuru razıyım...
gözlerimden dol kalbime...
ruhumla sende boğulayım...
sevmiyorum karanlığıı
kar-anlık olmalı.kör sanmamalıyım kendimi zemheriye dönmemeli aşklarım.
karanlık bence çok iyi bir sırdaştır.hemde öyleki yapılan iyi işleride kötü işleride gizler sen söylesen bile o gizlemeye devam eder karanlık la iyi dost olanlar genelde başarılı olmuşlardır bu bir tesadüf değildir ve tarihte bir çok örneği vardır(WRİTTEN BY KRNLK)
bana göre,karanlıkta bilinmeyen birşeylerin beni izlediğini çağrıştırıyor.karanlık korkusu yenemediğim birşey.
karanlıklar...gözlerini kapattığın anda başlar...yeter ki kapatma kalbindeki gözleri; açtıysan...kaparsan hüsran...
Penceremin dışından beni aydınlatacak bir ışık, bir çığlık beklerken, karanlık sancılar giriverdi koynuma. Yine sislendi sol yanım. Ertesi günün umudunu düşleyen başım yastığa düşüyor uyuyorum. Sabah yeni sislerle uyanacağımı bilerek. Gölgeleri gecenin sokak lambalarının altında bırakıyorum.
karnlık yalnızlıktır.yalnızlığı anca karanlıkla paylaşırsın.ve herşeyi karanlıkta saklarsın karanlık iyi bir dosttur çok iyi sır saklar...... kan kırmızı karanlık.....
bence kaybolan yıllar müziğini çağrıştırıo bence
görmek istemediğimde gerçeklerii bağırıyorum sana, nerdesin ey karanlık!
karanlık korkardım eskiden ondan
ama şimdi seviyorum onu
çünkü
hayalinle beni buluşturuyor...
Öte yandan, haklısın. Karanlığa mahkum ediyoruz kendimizi.
gece hayın
gece soğuk
kendisine sarılarak ısınıyor yılan
pul pul karanlıkla örtülü insan
Karanlık diye birşey yoktur var olan şey ışığın yokluğudur...
duydum ki ampullerin patlamış
karanlıkta kalmışın
hani giderken sana ihtiyacım yok benim demiştin
demiş ve acıtmıştın yüreğimi
eğer istersen
kalbimi söküp sana verebilirim
sende avizeye takar ve aydınlanırsın
söz
başına kakmayacağım
al hadi eldiven giy
kanlanmasın ellerin..
karanlık hiçlik yokluk körlük görmezlik
ve görememezlik.. göremiyorum o halde yokmuyum ben karanlıkta
ben varsam karanlıklar nerede..
niçin Allah karanlıklardan aydınlığa çıkarandır..
karanlıklar niçin çoğuldurda
aydınlık tekildir..heryer karanlık ve herşey..
bir güneş var aydınlatan başka kim..
geçenlerde hoşgeldin ve hoşbulduk kelimeleri hakkında bir ikilem oldu sanki birileri arasında..
hoşgeldin diyen yine tekildi ve hoşbulduk çoğul..
bir tevhid mi vardı burada
konuşan birdi
misafiri ağırlayan tek! ben birim konuşursam birleyerek konuşurum
ve sen hoşgeldin ey resul!
benim gözümde birsiniz ve benim kullarımsınız
hoşbulduk ya ilahel alemiin
biz hepimiz geldik
sana geldik
bir olana geldik...
korkma ben varım derdin...ışığımdın benim...! ! !
göremediğimiz ışıktır.. yani korkulacak birşey yok! :)
karanlık ürkütücüdür diyenler,aydınlıktan gözleri kısıldıgı için gercekleri göremeynlerdir..